zagiąć

From Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search

Polish

[edit]

Etymology

[edit]

From za- +‎ giąć (to bend, to fold).

Pronunciation

[edit]
  • IPA(key): /ˈza.ɡjɔɲt͡ɕ/
  • Audio:(file)
  • Rhymes: -aɡjɔɲt͡ɕ
  • Syllabification: za‧giąć

Verb

[edit]

zagiąć pf (imperfective zaginać)

  1. (transitive) to bend, to fold
  2. (transitive, colloquial) to stump, to puzzle (ask an unexpected question that the addressee is unable to answer)
  3. (reflexive with się) to be bent, to be folded

Conjugation

[edit]
Conjugation of zagiąć pf
person singular plural
masculine feminine neuter virile nonvirile
infinitive zagiąć
future tense 1st zagnę zagniemy
2nd zagniesz zagniecie
3rd zagnie zagną
impersonal zagnie się
past tense 1st zagiąłem,
-(e)m zagiął
zagięłam,
-(e)m zagięła
zagięłom,
-(e)m zagięło
zagięliśmy,
-(e)śmy zagięli
zagięłyśmy,
-(e)śmy zagięły
2nd zagiąłeś,
-(e)ś zagiął
zagięłaś,
-(e)ś zagięła
zagięłoś,
-(e)ś zagięło
zagięliście,
-(e)ście zagięli
zagięłyście,
-(e)ście zagięły
3rd zagiął zagięła zagięło zagięli zagięły
impersonal zagięto
conditional 1st zagiąłbym,
bym zagiął
zagięłabym,
bym zagięła
zagięłobym,
bym zagięło
zagięlibyśmy,
byśmy zagięli
zagięłybyśmy,
byśmy zagięły
2nd zagiąłbyś,
byś zagiął
zagięłabyś,
byś zagięła
zagięłobyś,
byś zagięło
zagięlibyście,
byście zagięli
zagięłybyście,
byście zagięły
3rd zagiąłby,
by zagiął
zagięłaby,
by zagięła
zagięłoby,
by zagięło
zagięliby,
by zagięli
zagięłyby,
by zagięły
impersonal zagięto by
imperative 1st niech zagnę zagnijmy
2nd zagnij zagnijcie
3rd niech zagnie niech zagną
passive adjectival participle zagięty zagięta zagięte zagięci zagięte
anterior adverbial participle zagiąwszy
verbal noun zagięcie

Further reading

[edit]
  • zagiąć in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • zagiąć in Polish dictionaries at PWN