εξαιρετικός

From Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search

Greek

[edit]

Etymology

[edit]

εξαίρετος (exaíretos) +‎ -ικός (-ikós), modeled after French exceptionnel.

Adjective

[edit]

εξαιρετικός (exairetikósm (feminine εξαιρετική, neuter εξαιρετικό)

  1. excellent, fine, first-class; exceptional, unusual, great
    Synonym: εξαίρετος (exaíretos)
    Antonym: ασήμαντος (asímantos)
  2. important, extreme

Declension

[edit]
[edit]