мераҥ

From Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search

Eastern Mari

[edit]

Etymology

[edit]

Cognate with Western Mari морен (moren).

Pronunciation

[edit]

Noun

[edit]

мераҥ (meraŋ)

  1. (zoology) hare
  2. (figuratively) illegitimate child, abandoned baby

Declension

[edit]
Declension of мераҥ
singular plural
nominative мераҥ (meraŋ) мераҥ-влак (meraŋ-vlak)
accusative мераҥым (meraŋym) мераҥ-влакым (meraŋ-vlakym)
genitive мераҥын (meraŋyn) мераҥ-влакын (meraŋ-vlakyn)
dative мераҥлан (meraŋlan) мераҥ-влаклан (meraŋ-vlaklan)
comitative мераҥге (meraŋge) мераҥ-влакге (meraŋ-vlakge)
comparative мераҥла (meraŋla) мераҥ-влакла (meraŋ-vlakla)
inessive мераҥыште (meraŋyšte) мераҥ-влакыште (meraŋ-vlakyšte)
illative (short) мераҥыш (meraŋyš) мераҥ-влакыш (meraŋ-vlakyš)
illative (long) мераҥышке (meraŋyške) мераҥ-влакышке (meraŋ-vlakyške)
lative мераҥеш (meraŋeš) мераҥ-влакеш (meraŋ-vlakeš)
Possessed forms of мераҥ
singular plural
1st person мераҥем (meraŋem) мераҥна (meraŋna)
2nd person мераҥет (meraŋet) мераҥда (meraŋda)
3rd person мераҥже (meraŋže) мераҥышт (meraŋyšt)

References

[edit]
  • V. M. Vasiljev, Z. V. Uchaev (2003) “мераҥ”, in Марийско-Русский словарь, Yoshkar-Ola, →ISBN
  • J. Bradley et al. (2023) “мераҥ”, in The Mari Web Project: Mari-English Dictionary, University of Vienna