वृत्र

From Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search

Sanskrit

[edit]

Etymology

[edit]

From Proto-Indo-Aryan *wr̥trás, from Proto-Indo-Iranian *wr̥trás. Cognate with Avestan 𐬬𐬆𐬭𐬆𐬚𐬭𐬀 (vərəθra).

Pronunciation

[edit]

Noun

[edit]

वृत्र (vṛtrá) stemm or n

  1. "coverer, investor, restrainer", an enemy, foe, hostile host

Declension

[edit]
Masculine a-stem declension of वृत्र (vṛtrá)
Singular Dual Plural
Nominative वृत्रः
vṛtráḥ
वृत्रौ / वृत्रा¹
vṛtraú / vṛtrā́¹
वृत्राः / वृत्रासः¹
vṛtrā́ḥ / vṛtrā́saḥ¹
Vocative वृत्र
vṛ́tra
वृत्रौ / वृत्रा¹
vṛ́trau / vṛ́trā¹
वृत्राः / वृत्रासः¹
vṛ́trāḥ / vṛ́trāsaḥ¹
Accusative वृत्रम्
vṛtrám
वृत्रौ / वृत्रा¹
vṛtraú / vṛtrā́¹
वृत्रान्
vṛtrā́n
Instrumental वृत्रेण
vṛtréṇa
वृत्राभ्याम्
vṛtrā́bhyām
वृत्रैः / वृत्रेभिः¹
vṛtraíḥ / vṛtrébhiḥ¹
Dative वृत्राय
vṛtrā́ya
वृत्राभ्याम्
vṛtrā́bhyām
वृत्रेभ्यः
vṛtrébhyaḥ
Ablative वृत्रात्
vṛtrā́t
वृत्राभ्याम्
vṛtrā́bhyām
वृत्रेभ्यः
vṛtrébhyaḥ
Genitive वृत्रस्य
vṛtrásya
वृत्रयोः
vṛtráyoḥ
वृत्राणाम्
vṛtrā́ṇām
Locative वृत्रे
vṛtré
वृत्रयोः
vṛtráyoḥ
वृत्रेषु
vṛtréṣu
Notes
  • ¹Vedic
Neuter a-stem declension of वृत्र (vṛtrá)
Singular Dual Plural
Nominative वृत्रम्
vṛtrám
वृत्रे
vṛtré
वृत्राणि / वृत्रा¹
vṛtrā́ṇi / vṛtrā́¹
Vocative वृत्र
vṛ́tra
वृत्रे
vṛ́tre
वृत्राणि / वृत्रा¹
vṛ́trāṇi / vṛ́trā¹
Accusative वृत्रम्
vṛtrám
वृत्रे
vṛtré
वृत्राणि / वृत्रा¹
vṛtrā́ṇi / vṛtrā́¹
Instrumental वृत्रेण
vṛtréṇa
वृत्राभ्याम्
vṛtrā́bhyām
वृत्रैः / वृत्रेभिः¹
vṛtraíḥ / vṛtrébhiḥ¹
Dative वृत्राय
vṛtrā́ya
वृत्राभ्याम्
vṛtrā́bhyām
वृत्रेभ्यः
vṛtrébhyaḥ
Ablative वृत्रात्
vṛtrā́t
वृत्राभ्याम्
vṛtrā́bhyām
वृत्रेभ्यः
vṛtrébhyaḥ
Genitive वृत्रस्य
vṛtrásya
वृत्रयोः
vṛtráyoḥ
वृत्राणाम्
vṛtrā́ṇām
Locative वृत्रे
vṛtré
वृत्रयोः
vṛtráyoḥ
वृत्रेषु
vṛtréṣu
Notes
  • ¹Vedic

Noun

[edit]

वृत्र (vṛtrá) stemm

  1. a thunder-cloud
  2. darkness
  3. a wheel
  4. a mountain
  5. name of a particular mountain
  6. a stone
  7. name of Indra (?)

Declension

[edit]
Masculine a-stem declension of वृत्र (vṛtrá)
Singular Dual Plural
Nominative वृत्रः
vṛtráḥ
वृत्रौ / वृत्रा¹
vṛtraú / vṛtrā́¹
वृत्राः / वृत्रासः¹
vṛtrā́ḥ / vṛtrā́saḥ¹
Vocative वृत्र
vṛ́tra
वृत्रौ / वृत्रा¹
vṛ́trau / vṛ́trā¹
वृत्राः / वृत्रासः¹
vṛ́trāḥ / vṛ́trāsaḥ¹
Accusative वृत्रम्
vṛtrám
वृत्रौ / वृत्रा¹
vṛtraú / vṛtrā́¹
वृत्रान्
vṛtrā́n
Instrumental वृत्रेण
vṛtréṇa
वृत्राभ्याम्
vṛtrā́bhyām
वृत्रैः / वृत्रेभिः¹
vṛtraíḥ / vṛtrébhiḥ¹
Dative वृत्राय
vṛtrā́ya
वृत्राभ्याम्
vṛtrā́bhyām
वृत्रेभ्यः
vṛtrébhyaḥ
Ablative वृत्रात्
vṛtrā́t
वृत्राभ्याम्
vṛtrā́bhyām
वृत्रेभ्यः
vṛtrébhyaḥ
Genitive वृत्रस्य
vṛtrásya
वृत्रयोः
vṛtráyoḥ
वृत्राणाम्
vṛtrā́ṇām
Locative वृत्रे
vṛtré
वृत्रयोः
vṛtráyoḥ
वृत्रेषु
vṛtréṣu
Notes
  • ¹Vedic

Noun

[edit]

वृत्र (vṛtrá) stemn

  1. wealth
  2. sound, noise

Declension

[edit]
Neuter a-stem declension of वृत्र (vṛtrá)
Singular Dual Plural
Nominative वृत्रम्
vṛtrám
वृत्रे
vṛtré
वृत्राणि / वृत्रा¹
vṛtrā́ṇi / vṛtrā́¹
Vocative वृत्र
vṛ́tra
वृत्रे
vṛ́tre
वृत्राणि / वृत्रा¹
vṛ́trāṇi / vṛ́trā¹
Accusative वृत्रम्
vṛtrám
वृत्रे
vṛtré
वृत्राणि / वृत्रा¹
vṛtrā́ṇi / vṛtrā́¹
Instrumental वृत्रेण
vṛtréṇa
वृत्राभ्याम्
vṛtrā́bhyām
वृत्रैः / वृत्रेभिः¹
vṛtraíḥ / vṛtrébhiḥ¹
Dative वृत्राय
vṛtrā́ya
वृत्राभ्याम्
vṛtrā́bhyām
वृत्रेभ्यः
vṛtrébhyaḥ
Ablative वृत्रात्
vṛtrā́t
वृत्राभ्याम्
vṛtrā́bhyām
वृत्रेभ्यः
vṛtrébhyaḥ
Genitive वृत्रस्य
vṛtrásya
वृत्रयोः
vṛtráyoḥ
वृत्राणाम्
vṛtrā́ṇām
Locative वृत्रे
vṛtré
वृत्रयोः
vṛtráyoḥ
वृत्रेषु
vṛtréṣu
Notes
  • ¹Vedic

Proper noun

[edit]

वृत्र (vṛtrá) stemm

  1. Vritra
    • c. 1700 BCE – 1200 BCE, Ṛgveda 6.72.3:
      इन्द्रा॑सोमा॒वहि॑म॒पः प॑रि॒ष्ठां ह॒थो वृ॒त्रमनु॑ वां॒ द्यौर॑मन्यत।
      प्रार्णां॑स्यैरयतं न॒दीना॒मा स॑मु॒द्राणि॑ पप्रथुः पु॒रूणि॑॥
      índrāsomāváhimapáḥ pariṣṭhā́ṃ hathó vṛtrámánu vāṃ dyaúramanyata.
      prā́rṇāṃsyairayataṃ nadī́nāmā́ samudrā́ṇi paprathuḥ purū́ṇi.
      Indra and Soma, you slew Vṛtra; the obstructer of the water; for which the heaven venerates you both; you have urged on the waters of the rivers until they have replenished numerous oceans.

Declension

[edit]
Masculine a-stem declension of वृत्र (vṛtrá)
Singular Dual Plural
Nominative वृत्रः
vṛtráḥ
वृत्रौ / वृत्रा¹
vṛtraú / vṛtrā́¹
वृत्राः / वृत्रासः¹
vṛtrā́ḥ / vṛtrā́saḥ¹
Vocative वृत्र
vṛ́tra
वृत्रौ / वृत्रा¹
vṛ́trau / vṛ́trā¹
वृत्राः / वृत्रासः¹
vṛ́trāḥ / vṛ́trāsaḥ¹
Accusative वृत्रम्
vṛtrám
वृत्रौ / वृत्रा¹
vṛtraú / vṛtrā́¹
वृत्रान्
vṛtrā́n
Instrumental वृत्रेण
vṛtréṇa
वृत्राभ्याम्
vṛtrā́bhyām
वृत्रैः / वृत्रेभिः¹
vṛtraíḥ / vṛtrébhiḥ¹
Dative वृत्राय
vṛtrā́ya
वृत्राभ्याम्
vṛtrā́bhyām
वृत्रेभ्यः
vṛtrébhyaḥ
Ablative वृत्रात्
vṛtrā́t
वृत्राभ्याम्
vṛtrā́bhyām
वृत्रेभ्यः
vṛtrébhyaḥ
Genitive वृत्रस्य
vṛtrásya
वृत्रयोः
vṛtráyoḥ
वृत्राणाम्
vṛtrā́ṇām
Locative वृत्रे
vṛtré
वृत्रयोः
vṛtráyoḥ
वृत्रेषु
vṛtréṣu
Notes
  • ¹Vedic