எழுபோது

From Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search

Tamil

[edit]

Etymology

[edit]

Compound of எழு (eḻu, to rise, wake) +‎ போது (pōtu, compare பொழுது (poḻutu, period, time)).

Pronunciation

[edit]

IPA(key): /eɻupoːd̪u/, /ɛɻupoːd̪ɯ/

Noun

[edit]

எழுபோது (eḻupōtu)

  1. dawn, daybreak, sunrise
    Synonyms: எற்பாடு (eṟpāṭu), எழுவான் (eḻuvāṉ), நாண்ஞாயிறு (nāṇñāyiṟu), உதயம் (utayam), விடியல் (viṭiyal)
    Antonym: பட்டபோது (paṭṭapōtu)

Declension

[edit]
u-stem declension of எழுபோது (eḻupōtu)
Singular Plural
Nominative எழுபோது
eḻupōtu
எழுபோதுகள்
eḻupōtukaḷ
Vocative எழுபோதே
eḻupōtē
எழுபோதுகளே
eḻupōtukaḷē
Accusative எழுபோதை
eḻupōtai
எழுபோதுகளை
eḻupōtukaḷai
Dative எழுபோதுக்கு
eḻupōtukku
எழுபோதுகளுக்கு
eḻupōtukaḷukku
Genitive எழுபோதுடைய
eḻupōtuṭaiya
எழுபோதுகளுடைய
eḻupōtukaḷuṭaiya
Singular Plural
Nominative எழுபோது
eḻupōtu
எழுபோதுகள்
eḻupōtukaḷ
Vocative எழுபோதே
eḻupōtē
எழுபோதுகளே
eḻupōtukaḷē
Accusative எழுபோதை
eḻupōtai
எழுபோதுகளை
eḻupōtukaḷai
Dative எழுபோதுக்கு
eḻupōtukku
எழுபோதுகளுக்கு
eḻupōtukaḷukku
Benefactive எழுபோதுக்காக
eḻupōtukkāka
எழுபோதுகளுக்காக
eḻupōtukaḷukkāka
Genitive 1 எழுபோதுடைய
eḻupōtuṭaiya
எழுபோதுகளுடைய
eḻupōtukaḷuṭaiya
Genitive 2 எழுபோதின்
eḻupōtiṉ
எழுபோதுகளின்
eḻupōtukaḷiṉ
Locative 1 எழுபோதில்
eḻupōtil
எழுபோதுகளில்
eḻupōtukaḷil
Locative 2 எழுபோதிடம்
eḻupōtiṭam
எழுபோதுகளிடம்
eḻupōtukaḷiṭam
Sociative 1 எழுபோதோடு
eḻupōtōṭu
எழுபோதுகளோடு
eḻupōtukaḷōṭu
Sociative 2 எழுபோதுடன்
eḻupōtuṭaṉ
எழுபோதுகளுடன்
eḻupōtukaḷuṭaṉ
Instrumental எழுபோதால்
eḻupōtāl
எழுபோதுகளால்
eḻupōtukaḷāl
Ablative எழுபோதிலிருந்து
eḻupōtiliruntu
எழுபோதுகளிலிருந்து
eḻupōtukaḷiliruntu

References

[edit]
  • University of Madras (1924–1936) “எழுபோது”, in Tamil Lexicon, Madras [Chennai]: Diocesan Press