γέρων

Ancient Greek

Etymology

From Proto-Indo-European *ǵerh₂-. Cognates include Sanskrit जरन्त (járanta) and Old Armenian ծեր (cer).

Pronunciation

• (Classical): IPA: [ɡérɔːn]
• (Koine): IPA: [ɟˈɛro̞ːn]
• (Byzantine): IPA: [ʝˈeron]

Noun

γέρων (genitive γέροντος) m, third declension; (gerōn)

1. an old man
2. (plural) elders, i.e. a ruling or advisory council
3. (as an adjective) old

Inflection

Third declension of γέρων, γέροντος

Case / #	Singular	Dual	Plural
Nominative	γέρων	γέροντε	γέροντες
Genitive	γέροντος	γερόντοιν	γερόντων
Dative	γέροντῐ	γερόντοιν	γέρουσῐ(ν)
Accusative	γέροντᾰ	γέροντε	γέροντᾰς
Vocative	γέρον	γέροντε	γέροντες

Descendants

• English: gerontology

References

• LSJ
• BDAG
• Strong’s concordance number: G1088

---

Greek

Adjective

γέρων  (géron)

1. Genitive masculine plural form of γέρος.

Noun

γέρων m. (géron)

1. Genitive plural form of γέρος.