κῆτος

Definition from Wiktionary, a free dictionary

Jump to: navigation, search

Contents

[edit] Ancient Greek

[edit] Alternative spellings

[edit] Etymology

[edit] Pronunciation

  • (Classical): IPA: [kɛ́ː̀tos]
  • (Koine): IPA: [cˈeːto̞s]
  • (Byzantine): IPA: [cˈitos]

[edit] Noun

κῆτος (genitive κήτους) n, third declension; (kētos)

  1. whale

[edit] Inflection

    Third declension of κῆτος, κήτεος (uncontracted)
Case / # Singular Dual Plural
Nominative τό κῆτος τώ κήτεε τά κήτεᾰ
Genitive τοῦ κήτεος τοῖν κητέοιν τῶν κητέων
Dative τῷ κήτεϊ τοῖν κητέοιν τοῖς κήτεσσῐ(ν)
Accusative τό κῆτος τώ κήτεε τά κήτεᾰ
Vocative κῆτος κήτεε κήτεᾰ
    Third declension of κῆτος, κήτους (contracted)
Case / # Singular Dual Plural
Nominative τό κῆτος τώ κήτει τά κήτη
Genitive τοῦ κήτους τοῖν κητοῖν τῶν κητῶν
Dative τῷ κήτει τοῖν κητοῖν τοῖς κήτεσῐ(ν)
Accusative τό κῆτος τώ κήτει τά κήτη
Vocative κῆτος κήτει κήτη

[edit] Related terms

[edit] Descendants

[edit] References

Retrieved from "http://en.wiktionary.org/wiki/%CE%BA%E1%BF%86%CF%84%CE%BF%CF%82"