κῆτος

Ancient Greek

Pronunciation

• (Classical): IPA: [kɛ́ː̀tos]
• (Koine): IPA: [cˈeːto̞s]
• (Byzantine): IPA: [cˈitos]

Noun

κῆτος (genitive κήτους) n, third declension; (kētos)

1. whale, sea monster
2. abyss

Inflection

Third declension of κῆτος, κήτεος (uncontracted)

Case / #	Singular	Dual	Plural
Nominative	τό κῆτος	τώ κήτεε	τά κήτεᾰ
Genitive	τοῦ κήτεος	τοῖν κητέοιν	τῶν κητέων
Dative	τῷ κήτεϊ	τοῖν κητέοιν	τοῖς κήτεσσῐ(ν)
Accusative	τό κῆτος	τώ κήτεε	τά κήτεᾰ
Vocative	κῆτος	κήτεε	κήτεᾰ

Third declension of κῆτος, κήτους (contracted)

Case / #	Singular	Dual	Plural
Nominative	τό κῆτος	τώ κήτει	τά κήτη
Genitive	τοῦ κήτους	τοῖν κητοῖν	τῶν κητῶν
Dative	τῷ κήτει	τοῖν κητοῖν	τοῖς κήτεσῐ(ν)
Accusative	τό κῆτος	τώ κήτει	τά κήτη
Vocative	κῆτος	κήτει	κήτη

Descendants

Aramaic: Classical Syriac: ܩܐܛܐ (qē(ʾ)ṭāʾ) Armenian: կետ (ket) Bulgarian: кит Latin: cetus

Macedonian: кит Russian: кит Serbo-Croatian: кит Slovenian: kit Translingual: Cetacea Uyghur: كىت (kit) Ukrainian: кит

References

• Woodhouse’s English-Greek Dictionary page 974