χάλιξ

Ancient Greek

Etymology

From a Proto-Indo-European root meaning "break up, split."

Pronunciation

• (5th BC Attic): IPA: /kʰálikʰs/

• (1st BC Egyptian): IPA: /kʰálikʰs/

• (4th AD Koine): IPA: /xálixs/

• (10th AD Byzantine): IPA: /xáliks/

• (15th AD Constantinopolitan): IPA: /xáliks/

Noun

χάλιξ (genitive χάλικος) m/f, third declension; (khaliks)

1. a pebble
2. gravel

Inflection

Third declension of χάλιξ, χάλικος

Case / #	Singular	Dual	Plural
Nominative	ὁ/ἡ χάλιξ	τὼ χάλικε	οἱ/αἱ χάλικες
Genitive	τοῦ/τῆς χάλικος	τοῖν χαλίκοιν	τῶν χαλίκων
Dative	τῷ/τῇ χάλικῐ	τοῖν χαλίκοιν	τοῖς/ταῖς χάλιξῐ(ν)
Accusative	τὸν/τὴν χάλικᾰ	τὼ χάλικε	τοὺς/τὰς χάλικᾰς
Vocative	χάλιξ	χάλικε	χάλικες

References

• LSJ
• BDAG