թառամիմ

Old Armenian

Alternative forms

• թառամեմ
• թարշամիմ

Etymology

From թառամ.

Verb

թառամիմ • (tʿaṙamim)  (aorist indicative թառամեցայ)

1. to wither

Conjugation

mediopassive

infinitive		թառամել, թառամիլ* (tʿaṙamel, tʿaṙamil*)		past participle	թառամեցեալ, թառամեալ (tʿaṙamecʿeal, tʿaṙameal)
causative		թառամեցուցանեմ (tʿaṙamecʿucʿanem)		aorist stem (unstressed)	թառամեց- (tʿaṙamecʿ-)
person		singular			plural
		1st person	2nd person	3rd person	1st person	2nd person	3rd person
indicative		ես	դու	նա	մեք	դուք	նոքա
	present	թառամիմ tʿaṙamim	թառամիս tʿaṙamis	թառամի tʿaṙami	թառամիմք tʿaṙamimkʿ	թառամիք tʿaṙamikʿ	թառամին tʿaṙamin
	imperfect	թառամէի tʿaṙamēi	թառամէիր tʿaṙamēir	թառամէր tʿaṙamēr	թառամէաք tʿaṙamēakʿ	թառամէիք tʿaṙamēikʿ	թառամէին tʿaṙamēin
	aorist	թառամեցայ tʿaṙamecʿay	թառամեցար tʿaṙamecʿar	թառամեցաւ tʿaṙamecʿaw	թառամեցաք tʿaṙamecʿakʿ	թառամեցայք tʿaṙamecʿaykʿ	թառամեցան tʿaṙamecʿan
subjunctive		ես	դու	նա	մեք	դուք	նոքա
	present	թառամիցիմ tʿaṙamicʿim	թառամիցիս tʿaṙamicʿis	թառամիցի tʿaṙamicʿi	թառամիցիմք tʿaṙamicʿimkʿ	թառամիցիք tʿaṙamicʿikʿ	թառամիցին tʿaṙamicʿin
	aorist	թառամեցայց tʿaṙamecʿaycʿ	թառամեսցիս tʿaṙamescʿis	թառամեսցի tʿaṙamescʿi	թառամեսցուք tʿaṙamescʿukʿ	թառամեսջիք tʿaṙamesǰikʿ	թառամեսցին tʿaṙamescʿin
imperatives		—	(դու)	—	—	(դուք)	—
	imperative	—	թառամեա՛ց tʿaṙameacʿ!	—	—	թառամեցարո՛ւք, թառամեցա՛յք** tʿaṙamecʿarukʿ! tʿaṙamecʿaykʿ!**	—
	cohortative	—	թառամեսջի՛ր tʿaṙamesǰir!	—	—	թառամեսջի՛ք tʿaṙamesǰikʿ!	—
	prohibitive	—	մի՛ թառամիր mi tʿaṙamir!	—	—	մի՛ թառամիք mi tʿaṙamikʿ!	—
*post-classical  **rare

Descendants

• Armenian: թառամել

References

• “թառամիմ” in Mathias Bedrossian (1879), New Dictionary Armenian-English (Venice: S. Lazarus Armenian Academy)