ἀθεότης
Definition from Wiktionary, a free dictionary
Contents |
[edit] Ancient Greek
[edit] Etymology
From ἄθεος "godless"
[edit] Pronunciation
- (Classical): IPA: [atʰeótɛːs]
- (Koine): IPA: [atʰɛˈo̞teːs]
- (Byzantine): IPA: [aθeˈotis]
[edit] Noun
ἀθεότης (genitive ἀθεότητος) f, third declension; (atheotēs)
[edit] Inflection
| Case / # | Singular | Dual | Plural |
|---|---|---|---|
| Nominative | ἡ ἀθεότης | τώ ἀθεότητε | αἱ ἀθεότητες |
| Genitive | τῆς ἀθεότητος | τοῖν ἀθεοτήτοιν | τῶν ἀθεοτήτων |
| Dative | τῇ ἀθεότητῐ | τοῖν ἀθεοτήτοιν | ταῖς ἀθεότησῐ(ν) |
| Accusative | τήν ἀθεότητᾰ | τώ ἀθεότητε | τάς ἀθεότητες |
| Vocative | ἀθεότη | ἀθεότητε | ἀθεότητες |