Ἀταλάντη

Ancient Greek

Wikipedia

Pronunciation

• (5th BC Attic): IPA: /atalántɛ͜ɛ/

• (1st BC Egyptian): IPA: /atalánteː/

• (4th AD Koine): IPA: /atalánti/

• (10th AD Byzantine): IPA: /atalánti/

• (15th AD Constantinopolitan): IPA: /atalá̃di/

Proper noun

Ἀταλάντη (genitive Ἀταλάντης) f, first declension; (Atalantē)

1. Atalanta

Inflection

    First declension of Ἀτᾰλάντη, Ἀτᾰλάντης

Case / #	Singular
Nominative	Ἀτᾰλάντη
Genitive	Ἀτᾰλάντης
Dative	Ἀτᾰλάντῃ
Accusative	Ἀτᾰλάντην
Vocative	Ἀτᾰλάντη

Descendants

• Greek: Αταλάντη (Atalánti)
• Latin: Atalanta

References

• Woodhouse’s English-Greek Dictionary page 1003