blijkbaar

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Dutch[edit]

Etymology[edit]

From blijken (to become apparent) +‎ -baar (able).

Pronunciation[edit]

Adverb[edit]

blijkbaar

  1. apparently

Adjective[edit]

blijkbaar (comparative blijkbaarder, superlative blijkbaarst)

  1. evident, apparent

Declension[edit]