grógva
Definition from Wiktionary, the free dictionary
Contents |
Faroese [edit]
Etymology [edit]
From Old Norse gróa, from Proto-Germanic *grōaną, from Proto-Indo-European *gʰreH₁- (“to grow, become green”).
Verb [edit]
grógva (third person singular past indicative gróði, supine gróð)
- to grow
Conjugation [edit]
Conjugation of grógva
| grógva, v-33 | ||||
| number | singular | plural | ||
| person | first | second | third | all |
| Indicative | eg | tú | hann / hon tað |
vit, tit, teir / tær / tey tygum |
| Present | grógvi | grørt | grør | grógva |
| Past | gróði | gróði | gróði | gróðu |
| Imperative | tú | tit | ||
| Present | — | grógv ! | — | grógvið ! |
| Infinitive | grógva | |||
| Pres. part. | grógvandi | |||
| Past part. a32 | grógvin | |||
| Supine | gróð | |||