krupice
Definition from Wiktionary, the free dictionary
Contents |
Czech[edit]
Noun[edit]
krupice f
Declension[edit]
declension of krupice
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | krupice | krupice |
| genitive | krupice | krupic |
| dative | krupici | krupicím |
| accusative | krupici | krupice |
| vocative | krupice | krupice |
| locative | krupici | krupicích |
| instrumental | krupicí | krupicemi |