boşanma

From Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search

Turkish

[edit]

Pronunciation 1

[edit]

Noun

[edit]

boşanma (definite accusative boşanmayı, plural boşanmalar)

  1. verbal noun of boşanmak; divorce
Declension
[edit]
Inflection
Nominative boşanma
Definite accusative boşanmayı
Singular Plural
Nominative boşanma boşanmalar
Definite accusative boşanmayı boşanmaları
Dative boşanmaya boşanmalara
Locative boşanmada boşanmalarda
Ablative boşanmadan boşanmalardan
Genitive boşanmanın boşanmaların
Predicative forms
Singular Plural
1st singular boşanmayım boşanmalarım
2nd singular boşanmasın boşanmalarsın
3rd singular boşanma
boşanmadır
boşanmalar
boşanmalardır
1st plural boşanmayız boşanmalarız
2nd plural boşanmasınız boşanmalarsınız
3rd plural boşanmalar boşanmalardır
Antonyms
[edit]

Pronunciation 2

[edit]

Verb

[edit]

boşanma

  1. second-person singular negative imperative of boşanmak