alaranĝi

From Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search

Esperanto

[edit]

Etymology

[edit]

From al- +‎ aranĝi (to arrange).

Pronunciation

[edit]

Verb

[edit]

alaranĝi (present alaranĝas, past alaranĝis, future alaranĝos, conditional alaranĝus, volitive alaranĝu)

  1. to adapt, adjust
    • 1910, Eliza Orzeszkowa, translated by L. L. Zamenhof, Marta[1], page 107:
      La mastrino de la magazeno montris al Marta seĝon ĉe unu el la tabloj, poste ŝi turnis sin al juna fraǔlino, kiu en tiu momento estis alaranĝanta multekostan plumon de struto al velura ĉapelo:
      The mistress of the shop showed Martha a chair at one of the tables and then turned to a young lady who at that moment was adjusting a costly ostrich feather on a velvet hat:

Conjugation

[edit]