крыўдзіць

From Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search

Belarusian

[edit]

Alternative forms

[edit]

Etymology

[edit]

Inherited from Proto-Slavic *krivьditi. By surface analysis, кры́ўда (krýŭda) +‎ -іць (-icʹ). Compare Czech křivdit, Polish krzywdzić, Ukrainian кри́вдити (krývdyty).

Pronunciation

[edit]
  • IPA(key): [ˈkrɨu̯d͡zʲit͡sʲ]
  • Audio:(file)

Verb

[edit]

кры́ўдзіць (krýŭdzicʹimpf (perfective пакры́ўдзіць)

  1. to offend, to wrong, to hurt
    Дрэ́нны ён хло́пец: наво́шта было́ так кры́ўдзіць ма́тку, каза́ць ёй такі́я дзёрзкія сло́вы?
    Drénny jon xlópjec: navóšta byló tak krýŭdzicʹ mátku, kazácʹ joj takíja dzjórzkija slóvy?
    He is a bad guy: why did he offend his mother so much, say such bold words to her?
    І калі́ здзе́куецца на́да мно́ю хто́сьці — Над Ба́цькаўшчынай здзе́куецца ён маёй, Калі́ ж над ёй — мяне́ тым кры́ўдзіць найцяжэ́й.
    I kalí zdzjékujecca náda mnóju xtósʹci — Nad Bácʹkaŭščynaj zdzjékujecca jon majój, Kalí ž nad joj — mjanjé tym krýŭdzicʹ najcjažéj.
    And when someone makes fun of me, he makes fun of my Motherland, and when he makes fun of her, he hurts me the most.

Conjugation

[edit]

Derived terms

[edit]

References

[edit]