поҥго

From Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search

Eastern Mari

[edit]

Etymology

[edit]

From Proto-Mari *poŋgə, from Proto-Uralic *paŋka. Cognate with Western Mari понгы (pongy).

Pronunciation

[edit]

Noun

[edit]

поҥго (poŋgo)

  1. mushroom
  2. fungus, ergot

Declension

[edit]
Declension of поҥго
singular plural
nominative поҥго (poŋgo) поҥго-влак (poŋgo-vlak)
accusative поҥгым (poŋgym) поҥго-влакым (poŋgo-vlakym)
genitive поҥгын (poŋgyn) поҥго-влакын (poŋgo-vlakyn)
dative поҥгылан (poŋgylan) поҥго-влаклан (poŋgo-vlaklan)
comitative поҥгыге (poŋgyge) поҥго-влакге (poŋgo-vlakge)
comparative поҥгыла (poŋgyla) поҥго-влакла (poŋgo-vlakla)
inessive поҥгышто (poŋgyšto) поҥго-влакыште (poŋgo-vlakyšte)
illative (short) поҥгыш (poŋgyš) поҥго-влакыш (poŋgo-vlakyš)
illative (long) поҥгышко (poŋgyško) поҥго-влакышке (poŋgo-vlakyške)
lative поҥгеш (poŋgeš) поҥго-влакеш (poŋgo-vlakeš)
Possessed forms of поҥго
singular plural
1st person поҥгем (poŋgem) поҥгына (poŋgyna)
2nd person поҥгет (poŋget) поҥгыда (poŋgyda)
3rd person поҥгыжо (poŋgyžo) поҥгышт (poŋgyšt)

References

[edit]
  • J. Bradley et al. (2023) “поҥго”, in The Mari Web Project: Mari-English Dictionary, University of Vienna