impraegno

From Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search

Latin

[edit]

Etymology

[edit]

From in- +‎ praegnās.

Pronunciation

[edit]

Verb

[edit]

impraegnō (present infinitive impraegnāre, perfect active impraegnāvī, supine impraegnātum); first conjugation

  1. (transitive) to impregnate
  2. (transitive, figuratively) to make pregnant

Conjugation

[edit]
   Conjugation of impraegnō (first conjugation, no supine stem, no perfect stem)
indicative singular plural
first second third first second third
active present impraegnō impraegnās impraegnat impraegnāmus impraegnātis impraegnant
imperfect impraegnābam impraegnābās impraegnābat impraegnābāmus impraegnābātis impraegnābant
future impraegnābō impraegnābis impraegnābit impraegnābimus impraegnābitis impraegnābunt
passive present impraegnor impraegnāris,
impraegnāre
impraegnātur impraegnāmur impraegnāminī impraegnantur
imperfect impraegnābar impraegnābāris,
impraegnābāre
impraegnābātur impraegnābāmur impraegnābāminī impraegnābantur
future impraegnābor impraegnāberis,
impraegnābere
impraegnābitur impraegnābimur impraegnābiminī impraegnābuntur
subjunctive singular plural
first second third first second third
active present impraegnem impraegnēs impraegnet impraegnēmus impraegnētis impraegnent
imperfect impraegnārem impraegnārēs impraegnāret impraegnārēmus impraegnārētis impraegnārent
passive present impraegner impraegnēris,
impraegnēre
impraegnētur impraegnēmur impraegnēminī impraegnentur
imperfect impraegnārer impraegnārēris,
impraegnārēre
impraegnārētur impraegnārēmur impraegnārēminī impraegnārentur
imperative singular plural
first second third first second third
active present impraegnā impraegnāte
future impraegnātō impraegnātō impraegnātōte impraegnantō
passive present impraegnāre impraegnāminī
future impraegnātor impraegnātor impraegnantor
non-finite forms active passive
present perfect future present perfect future
infinitives impraegnāre impraegnārī
participles impraegnāns impraegnandus
verbal nouns gerund supine
genitive dative accusative ablative accusative ablative
impraegnandī impraegnandō impraegnandum impraegnandō
[edit]

Descendants

[edit]

References

[edit]
  • impraegno in Karl Ernst Georges (1913/1918): Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch
  • impraegno in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.