kiwnąć

From Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search

Polish

[edit]

Etymology

[edit]

From kiwać +‎ -nąć.

Pronunciation

[edit]
  • IPA(key): /ˈkiv.nɔɲt͡ɕ/
  • Audio:(file)
  • Rhymes: -ivnɔɲt͡ɕ
  • Syllabification: kiw‧nąć

Verb

[edit]

kiwnąć pf (imperfective kiwać)

  1. (intransitive) to beckon, to noddle, to bob
  2. (intransitive) to waggle, to totter
  3. (transitive) to fool
    Synonyms: see Thesaurus:oszukać
  4. (reflexive with się) to wobble

Conjugation

[edit]
Conjugation of kiwnąć pf
person singular plural
masculine feminine neuter virile nonvirile
infinitive kiwnąć
future tense 1st kiwnę kiwniemy
2nd kiwniesz kiwniecie
3rd kiwnie kiwną
impersonal kiwnie się
past tense 1st kiwnąłem,
-(e)m kiwnął
kiwnęłam,
-(e)m kiwnęła
kiwnęłom,
-(e)m kiwnęło
kiwnęliśmy,
-(e)śmy kiwnęli
kiwnęłyśmy,
-(e)śmy kiwnęły
2nd kiwnąłeś,
-(e)ś kiwnął
kiwnęłaś,
-(e)ś kiwnęła
kiwnęłoś,
-(e)ś kiwnęło
kiwnęliście,
-(e)ście kiwnęli
kiwnęłyście,
-(e)ście kiwnęły
3rd kiwnął kiwnęła kiwnęło kiwnęli kiwnęły
impersonal kiwnięto
conditional 1st kiwnąłbym,
bym kiwnął
kiwnęłabym,
bym kiwnęła
kiwnęłobym,
bym kiwnęło
kiwnęlibyśmy,
byśmy kiwnęli
kiwnęłybyśmy,
byśmy kiwnęły
2nd kiwnąłbyś,
byś kiwnął
kiwnęłabyś,
byś kiwnęła
kiwnęłobyś,
byś kiwnęło
kiwnęlibyście,
byście kiwnęli
kiwnęłybyście,
byście kiwnęły
3rd kiwnąłby,
by kiwnął
kiwnęłaby,
by kiwnęła
kiwnęłoby,
by kiwnęło
kiwnęliby,
by kiwnęli
kiwnęłyby,
by kiwnęły
impersonal kiwnięto by
imperative 1st niech kiwnę kiwnijmy
2nd kiwnij kiwnijcie
3rd niech kiwnie niech kiwną
passive adjectival participle kiwnięty kiwnięta kiwnięte kiwnięci kiwnięte
anterior adverbial participle kiwnąwszy
verbal noun kiwnięcie

Further reading

[edit]
  • kiwnąć in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • kiwnąć in Polish dictionaries at PWN