արբիմ
Old Armenian
[edit]Etymology
[edit]From արբ- (arb-).
Verb
[edit]արբիմ • (arbim) (aorist indicative արբեցայ)
- Alternative form of արբենամ (arbenam)
Conjugation
[edit]mediopassive
infinitive | արբել, արբիլ* (arbel, arbil*) | participle | արբեցեալ, արբեալ (arbecʻeal, arbeal) | ||||
---|---|---|---|---|---|---|---|
causative | արբեցուցանեմ (arbecʻucʻanem) | aorist stem | արբեց- (arbecʻ-) | ||||
person | singular | plural | |||||
1st person | 2nd person | 3rd person | 1st person | 2nd person | 3rd person | ||
indicative | ես | դու | նա | մեք | դուք | նոքա | |
present | արբիմ (arbim) | արբիս (arbis) | արբի (arbi) | արբիմք (arbimkʻ) | արբիք (arbikʻ) | արբին (arbin) | |
imperfect | արբէի (arbēi) | արբէիր (arbēir) | արբէր, արբիւր (arbēr, arbiwr) | արբէաք (arbēakʻ) | արբէիք (arbēikʻ) | արբէին (arbēin) | |
aorist | արբեցայ (arbecʻay) | արբեցար (arbecʻar) | արբեցաւ (arbecʻaw) | արբեցաք (arbecʻakʻ) | արբեցայք (arbecʻaykʻ) | արբեցան (arbecʻan) | |
subjunctive | ես | դու | նա | մեք | դուք | նոքա | |
present | արբիցիմ (arbicʻim) | արբիցիս (arbicʻis) | արբիցի (arbicʻi) | արբիցիմք (arbicʻimkʻ) | արբիցիք (arbicʻikʻ) | արբիցին (arbicʻin) | |
aorist | արբեցայց (arbecʻaycʻ) | արբեսցիս (arbescʻis) | արբեսցի (arbescʻi) | արբեսցուք (arbescʻukʻ) | արբեսջիք (arbesǰikʻ) | արբեսցին (arbescʻin) | |
imperatives | — | (դու) | — | — | (դուք) | — | |
imperative | — | արբեա՛ց (arbeácʻ) | — | — | արբեցարո՛ւք (arbecʻarúkʻ) | — | |
cohortative | — | արբեսջի՛ր (arbesǰír) | — | — | արբեսջի՛ք (arbesǰíkʻ) | — | |
prohibitive | — | մի՛ արբիր (mí arbir) | — | — | մի՛ արբիք (mí arbikʻ) | — | |
*post-classical |
Descendants
[edit]- Armenian: արբել (arbel)
References
[edit]- Petrosean, Matatʻeay (1879) “արբիմ”, in Nor Baṙagirkʻ Hay-Angliarēn [New Dictionary Armenian–English], Venice: S. Lazarus Armenian Academy