dimicandus
Latin
[edit]Etymology
[edit]Future passive participle of dīmicō.
Participle
[edit]dīmicandus (feminine dīmicanda, neuter dīmicandum); first/second-declension participle
Declension
[edit]First/second-declension adjective.
Number | Singular | Plural | |||||
---|---|---|---|---|---|---|---|
Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
Nominative | dīmicandus | dīmicanda | dīmicandum | dīmicandī | dīmicandae | dīmicanda | |
Genitive | dīmicandī | dīmicandae | dīmicandī | dīmicandōrum | dīmicandārum | dīmicandōrum | |
Dative | dīmicandō | dīmicandō | dīmicandīs | ||||
Accusative | dīmicandum | dīmicandam | dīmicandum | dīmicandōs | dīmicandās | dīmicanda | |
Ablative | dīmicandō | dīmicandā | dīmicandō | dīmicandīs | |||
Vocative | dīmicande | dīmicanda | dīmicandum | dīmicandī | dīmicandae | dīmicanda |