smarkacz
Polish
Etymology
From smarkać (“to blow one's nose”) + -acz.
Pronunciation
Noun
smarkacz m pers
Declension
Declension of smarkacz
singular | plural | |
---|---|---|
nominative | smarkacz | smarkacze |
genitive | smarkacza | smarkaczy/smarkaczów |
dative | smarkaczowi | smarkaczom |
accusative | smarkacza | smarkaczy/smarkaczów |
instrumental | smarkaczem | smarkaczami |
locative | smarkaczu | smarkaczach |
vocative | smarkaczu | smarkacze |
Related terms
Further reading
- smarkacz in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
- Template:R:PWN