wrzeciądz
Polish
Etymology
From Proto-Slavic *retędzь (“chain”), from Proto-Germanic *rakentǭ (“fetter”).
Pronunciation
Noun
wrzeciądz m inan
Declension
Declension of wrzeciądz
singular | plural | |
---|---|---|
nominative | wrzeciądz | wrzeciądze |
genitive | wrzeciądza | wrzeciądzów |
dative | wrzeciądzowi | wrzeciądzom |
accusative | wrzeciądz | wrzeciądze |
instrumental | wrzeciądzem | wrzeciądzami |
locative | wrzeciądzu | wrzeciądzach |
vocative | wrzeciądzu | wrzeciądze |