óður

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search
See also: odur

Faroese[edit]

Etymology[edit]

From Old Norse óðr, from Proto-Germanic *wōdaz.

Adjective[edit]

óður

  1. angry, beside oneself
  2. mad, stupid
  3. wrong

Declension[edit]

óður a15
Singular (eintal) m (kallkyn) f (kvennkyn) n (hvørkikyn)
Nominative (hvørfall) óður óð ótt
Accusative (hvønnfall) óðan óða
Dative (hvørjumfall) óðum óðari óðum
Genitive (hvørsfall) (óðs) (óðar) (óðs)
Plural (fleirtal) m (kallkyn) f (kvennkyn) n (hvørkikyn)
Nominative (hvørfall) óðir óðar óð
Accusative (hvønnfall) óðar
Dative (hvørjumfall) óðum
Genitive (hvørsfall) (óða)

Icelandic[edit]

Pronunciation[edit]

Etymology 1[edit]

From Old Norse óðr, from Proto-Germanic *wōdaz.

Adjective[edit]

óður (comparative óðari, superlative óðastur)

  1. furious, frantic
    • Mammút, Karkari
      Blástu henni til mín yfir óðar öldur.
  2. mad, crazy
Inflection[edit]

Etymology 2[edit]

Noun[edit]

óður m

  1. ode
Declension[edit]