Κωνσταντινουπολίτης
Definition from Wiktionary, the free dictionary
Contents |
Ancient Greek [edit]
Etymology [edit]
From Κωνσταντινούπολις (Kōnstantīnoupolis, “Constantinople”).
Pronunciation [edit]
- (5th BC Attic): IPA: /kɔ͜ɔstanti͜ino͜opoli͜ítɛ͜ɛs/
- (1st BC Egyptian): IPA: /koːnstantiːnuːpolíːteːs/
- (4th AD Koine): IPA: /konstantinupolítis/
- (10th AD Byzantine): IPA: /kõstantinupolítis/
- (15th AD Constantinopolitan): IPA: /kostãdinupolítis/
Noun [edit]
Κωνσταντινουπολίτης (genitive Κωνσταντινουπολίτου) m, first declension; (Kōnstantīnoupolītēs)
- an inhabitant of Constantinople; a Constantinopolitan
Inflection [edit]
First declension of Κωνσταντῑνουπολίτης, Κωνσταντῑνουπολίτου
| Case / # | Singular | Dual | Plural |
|---|---|---|---|
| Nominative | ὁ Κωνσταντῑνουπολίτης | τὼ Κωνσταντῑνουπολίτᾱ | οἱ Κωνσταντῑνουπολῖται |
| Genitive | τοῦ Κωνσταντῑνουπολίτου | τοῖν Κωνσταντῑνουπολίταιν | τῶν Κωνσταντῑνουπολῑτῶν |
| Dative | τῷ Κωνσταντῑνουπολίτῃ | τοῖν Κωνσταντῑνουπολίταιν | τοῖς Κωνσταντῑνουπολίταις |
| Accusative | τὸν Κωνσταντῑνουπολίτην | τὼ Κωνσταντῑνουπολίτᾱ | τοὺς Κωνσταντῑνουπολίτᾱς |
| Vocative | Κωνσταντῑνουπολῖτᾰ | Κωνσταντῑνουπολίτᾱ | Κωνσταντῑνουπολῖται |
Descendants [edit]
- English: Constantinopolitan
- Greek: Κωνσταντινουπολίτης (Konstantinoupolitis)
- plural: Κωνσταντινουπολίτες (Konstantinoupolites)
References [edit]
Greek [edit]
Noun [edit]
Κωνσταντινουπολίτης (Konstantinoupolítis) m, plural Κωνσταντινουπολίτες, feminine Κωνσταντινουπολίτισσα
- Constantinopolitan (a native of Constantinople)
Declension [edit]
- This Greek noun needs an inflection-table template.
Related terms [edit]
- see: Κωνσταντινούπολη f (Konstantinoúpoli, “Constantinople”)
