αρπακτικό

Greek

Adjective

αρπακτικό  (arpaktikó)

1. Nominative neuter singular form of αρπακτικός.
2. Accusative neuter singular form of αρπακτικός.
3. Vocative neuter singular form of αρπακτικός.

Noun

αρπακτικό (arpaktikó) n,   plural αρπακτικά

1. bird of prey
2. (more generally) predator

Declension

declension of αρπακτικό

	singular (ενικός)	plural (πληθυντικός)
nominative (ονομαστική)	αρπακτικό	αρπακτικά
genitive (γενική)	αρπακτικού	αρπακτικών
accusative (αιτιατική)	αρπακτικό	αρπακτικά
vocative (κλητική)	αρπακτικό	αρπακτικά