αἰσθάνομαι

Definition from Wiktionary, a free dictionary

Jump to: navigation, search

Contents

[edit] Ancient Greek

[edit] Alternative spellings

[edit] Etymology

From Proto-Indo-European *h₂ewisd- from *h₂ew- (“‘to see, perceive’”) (whence also ἀΐω (aïō)). Cognates include Sanskrit आविस् (āvís), “‘openly, manifestly, evidently’”), Latin audiō, and Hittite 𒌋𒀪𒄭 (u-uḫ-ḫi), “‘I see’”).

[edit] Pronunciation

  • (Classical): IPA: [a͜ɪstʰánoma͝ɪ]
  • (Koine): IPA: [ɛːstʰˈano̞mɛ]
  • (Byzantine): IPA: [esθˈanome]

[edit] Verb

present αἰσθάνομαι, future: αἰσθήσομαι, aorist: ᾐσθόμην, ᾐσθησάμην, perfect: unknown, perfect m/p: ᾔσθημαι, aorist passive: ᾐσθήθην

  1. I perceive, apprehend, notice
  2. I understand
  3. I learn

[edit] Inflection

    Present: αἰσθάνομαι
number singular dual plural
present first second third second third first second third
middle/

passive

 indicative αἰσθάνομαι αἰσθάνει/
αἰσθάνῃ		 αἰσθάνεται αἰσθάνεσθον αἰσθάνεσθον αἰσθανόμεθα αἰσθάνεσθε αἰσθάνονται
subjunctive αἰσθάνωμαι αἰσθάνῃ αἰσθάνηται αἰσθάνησθον αἰσθάνησθον αἰσθανώμεθα αἰσθάνησθε αἰσθάνωνται
optative αἰσθανοίμην αἰσθάνοιο αἰσθάνοιτο αἰσθάνοισθον αἰσθανοίσθην αἰσθανοίμεθα αἰσθάνοισθε αἰσθάνοιντο
imperative αἰσθάνου αἰσθανέσθω αἰσθάνεσθον αἰσθανέσθων αἰσθάνεσθε αἰσθανέσθων
infinitive participle
middle/passive αἰσθάνεσθαι αἰσθανόμενος , αἰσθανομένη , αἰσθανόμενον
    Imperfect: ᾐσθανόμην
number singular dual plural
imperfect first second third second third first second third
middle/
passive		 indicative ᾐσθανόμην ᾐσθάνου ᾐσθάνετο ᾐσθάνεσθον ᾐσθανέσθην ᾐσθανόμεθα ᾐσθάνεσθε ᾐσθάνοντο
    Future: αἰσθήσομαι
number singular dual plural
future first second third second third first second third
middle indicative αἰσθήσομαι αἰσθήσει/
αἰσθήσῃ		 αἰσθήσεται αἰσθήσεσθον αἰσθήσεσθον αἰσθησόμεθα αἰσθήσεσθε αἰσθήσονται
optative αἰσθησοίμην αἰσθήσοιο αἰσθήσοιτο αἰσθήσοισθον αἰσθησοίσθην αἰσθησοίμεθα αἰσθήσοισθε αἰσθήσοιντο
passive indicative αἰσθηθήσομαι αἰσθηθήσει/
αἰσθηθήσῃ		 αἰσθηθήσεται αἰσθηθήσεσθον αἰσθηθήσεσθον αἰσθηθησόμεθα αἰσθηθήσεσθε αἰσθηθήσονται
optative αἰσθηθησοίμην αἰσθηθήσοιο αἰσθηθήσοιτο αἰσθηθήσοισθον αἰσθηθησοίσθην αἰσθηθησοίμεθα αἰσθηθήσοισθε αἰσθηθήσοιντο
middle passive
infinitive αἰσθήσεσθαι αἰσθηθήσεσθαι
participle αἰσθησόμενος , αἰσθησομένη , αἰσθησόμενον αἰσθηθησόμενος , αἰσθηθησομένη , αἰσθηθησόμενον
    Future: αἰσθανθήσομαι
number singular dual plural
future first second third second third first second third
passive indicative αἰσθανθήσομαι αἰσθανθήσει/
αἰσθανθήσῃ		 αἰσθανθήσεται αἰσθανθήσεσθον αἰσθανθήσεσθον αἰσθανθησόμεθα αἰσθανθήσεσθε αἰσθανθήσονται
optative αἰσθανθησοίμην αἰσθανθήσοιο αἰσθανθήσοιτο αἰσθανθήσοισθον αἰσθανθησοίσθην αἰσθανθησοίμεθα αἰσθανθήσοισθε αἰσθανθήσοιντο
infinitive participle
αἰσθανθήσεσθαι αἰσθανθησόμενος , αἰσθανθησομένη , αἰσθανθησόμενον
    Aorist: ᾐσθόμην
number singular dual plural
aorist first second third second third first second third
middle indicative ᾐσθόμην ᾔσθου ᾔσθετο ᾔσθεσθον ᾐσθέσθην ᾐσθόμεθα ᾔσθεσθε ᾔσθοντο
subjunctive αἴσθωμαι αἴσθῃ αἴσθηται αἴσθησθον αἴσθησθον αἰσθώμεθα αἴσθησθε αἴσθωνται
optative αἰσθοίμην αἴσθοιο αἴσθοιτο αἴσθοισθον αἰσθοίσθην αἰσθοίμεθα αἴσθοισθε αἴσθοιντο
imperative αἰσθοῦ αἰσθέσθω αἴσθεσθον αἰσθέσθων αἴσθεσθε αἰσθέσθων
passive indicative ᾐσθήθην ᾐσθήθης ᾐσθήθη ᾐσθήθητον ᾐσθηθήτην ᾐσθήθημεν ᾐσθήθητε ᾐσθήθησαν
subjunctive αἰσθηθῶ αἰσθηθῇς αἰσθηθῇ αἰσθηθῆτον αἰσθηθῆτον αἰσθηθῶμεν αἰσθηθῆτε αἰσθηθῶσι(ν)
optative αἰσθηθείην αἰσθηθείης αἰσθηθείη αἰσθηθεῖτον/
αἰσθηθείητον		 αἰσθηθείτην/
αἰσθηθειήτην		 αἰσθηθεῖμεν/
αἰσθηθείημεν		 αἰσθηθεῖτε/
αἰσθηθείητε		 αἰσθηθεῖεν/
αἰσθηθείησαν
imperative αἰσθήθητι αἰσθηθήτω αἰσθήθητον αἰσθηθήτων αἰσθήθητε αἰσθηθέντων
middle passive
infinitive αἰσθέσθαι αἰσθηθῆναι
participle m αἰσθόμενος αἰσθήθείς
f αἰσθομένη αἰσθήθεῖσα
n αἰσθόμενον αἰσθήθέν
    Aorist: ᾐσθησάμην
number singular dual plural
aorist first second third second third first second third
middle indicative ᾐσθησάμην ᾐσθήσω ᾐσθήσατο ᾐσθήσασθον ᾐσθησάσθην ᾐσθησάμεθα ᾐσθήσασθε ᾐσθήσαντο
subjunctive αἰσθήσωμαι αἰσθήσῃ αἰσθήσηται αἰσθήσησθον αἰσθήσησθον αἰσθησώμεθα αἰσθήσησθε αἰσθήσωνται
optative αἰσθησαίμην αἰσθήσαιο αἰσθήσαιτο αἰσθήσαισθον αἰσθησαίσθην αἰσθησαίμεθα αἰσθήσαισθε αἰσθήσαιντο
imperative αἴσθησαι αἰσθησάσθω αἰσθήσασθον αἰσθησάσθων αἰσθήσασθε αἰσθησάσθων
passive indicative ᾐσθήθην ᾐσθήθης ᾐσθήθη ᾐσθήθητον ᾐσθηθήτην ᾐσθήθημεν ᾐσθήθητε ᾐσθήθησαν
subjunctive αἰσθηθῶ αἰσθηθῇς αἰσθηθῇ αἰσθηθῆτον αἰσθηθῆτον αἰσθηθῶμεν αἰσθηθῆτε αἰσθηθῶσι(ν)
optative αἰσθηθείην αἰσθηθείης αἰσθηθείη αἰσθηθεῖτον/
αἰσθηθείητον		 αἰσθηθείτην/
αἰσθηθειήτην		 αἰσθηθεῖμεν/
αἰσθηθείημεν		 αἰσθηθεῖτε/
αἰσθηθείητε		 αἰσθηθεῖεν/
αἰσθηθείησαν
imperative αἰσθήθητι αἰσθηθήτω αἰσθήθητον αἰσθηθήτων αἰσθήθητε αἰσθηθέντων
middle passive
infinitive αἰσθήσασθαι αἰσθηθῆναι
participle m αἰσθησάμενος αἰσθηθείς
f αἰσθησαμένη αἰσθηθεῖσα
n αἰσθησάμενον αἰσθηθέν
    Perfect: ᾔσθημαι
number singular dual plural
perfect first second third second third first second third
middle/

passive

 indicative ᾔσθημαι ᾔσθησαι ᾔσθηται ᾔσθησθον ᾔσθησθον ᾐσθήμεθα ᾔσθησθε ᾔσθηνται
subjunctive ᾐσθημένος ὦ ᾐσθημένος ᾖς ᾐσθημένος ᾖ ᾐσθημένω ἦτον ᾐσθημένω ἦτον ᾐσθημένοι ὦμεν ᾐσθημένοι ἦτε ᾐσθημένοι ὦσι
optative ᾐσθημένος εἴην ᾐσθημένος εἴης ᾐσθημένος εἴη ᾐσθημένοι εἴητον/
ᾐσθημένοι εἶτον		 ᾐσθημένω εἰήτην/
ᾐσθημένω εἴτην		 ᾐσθημένοι εἴημεν/
ᾐσθημένοι εἶμεν		 ᾐσθημένοι εἴητε/
ᾐσθημένοι εἶτε		 ᾐσθημένοι εἴησαν/
ᾐσθημένοι εἶεν
imperative ᾔσθησο ᾐσθήσθω ᾔσθησθον ᾐσθήσθων ᾔσθησθε ᾐσθήσθων
infinitive participle
infinitive ᾐσθήσθαι ᾐσθημένος , ᾐσθημένη , ᾐσθημένον

[edit] References

Retrieved from "http://en.wiktionary.org/wiki/%CE%B1%E1%BC%B0%CF%83%CE%B8%CE%AC%CE%BD%CE%BF%CE%BC%CE%B1%CE%B9"
In other languages