γνάθος

Ancient Greek

Pronunciation

• (5th BC Attic): IPA: /ɡnátʰos/

• (1st BC Egyptian): IPA: /ɣnátʰos/

• (4th AD Koine): IPA: /ɣnáθos/

• (10th AD Byzantine): IPA: /ɣnáθos/

• (15th AD Constantinopolitan): IPA: /ɣnáθos/

Noun

γνάθος (genitive γνάθου) f, second declension; (gnathos)

1. jaw
   1. narrow strait
2. point, edge
3. type of stone

Inflection

Second declension of γνάθος, γνάθου

Case / #	Singular	Dual	Plural
Nominative	γνάθος	γνάθω	γνάθοι
Genitive	γνάθου	γνάθοιν	γνάθων
Dative	γνάθῳ	γνάθοιν	γνάθοις
Accusative	γνάθον	γνάθω	γνάθους
Vocative	γνάθε	γνάθω	γνάθοι

Synonyms

• (jaw): γνάθμος (gnathmos)

References

• LSJ 7th edition

---

Greek

Noun

γνάθος (gnáthos) f,   plural γνάθοι

1. (anatomy) jawbone (mandible or maxilla)

Declension

declension of γνάθος

	singular (ενικός)	plural (πληθυντικός)
nominative (ονομαστική)	γνάθος	γνάθοι
genitive (γενική)	γνάθου	γνάθων
accusative (αιτιατική)	γνάθο	γνάθους
vocative (κλητική)	γνάθε	γνάθοι

Synonyms

• σιαγόνα (siagóna) f

Related terms

• άνω γνάθος f (áno gnáthos, “maxilla, upper jaw”)
• κάτω γνάθος f (káto gnáthos, “mandible, lower jaw”)