κρᾶσις

Ancient Greek

Alternative forms

• κρῆσις (Ionic)

Etymology

From κεράννυμι (kerannumi, “I mix”).

Pronunciation

• (5th BC Attic): IPA: /krá͜asis/

• (1st BC Egyptian): IPA: /kráːsis/

• (4th AD Koine): IPA: /krásis/

• (10th AD Byzantine): IPA: /krásis/

• (15th AD Constantinopolitan): IPA: /kɾásis/

Noun

κρᾶσις (genitive κράσεως) f, third declension; (krasis)

1. mixture, compound, union
2. temperature, climate
3. temperament
4. (grammar) crasis (e.g. τὸ ἔλαιον > τούλαιον)

Inflection

Third declension of κρᾶσῐς, κράσεως

Case / #	Singular	Dual	Plural
Nominative	κρᾶσῐς	κράσει	κράσεις
Genitive	κράσεως	κρασέοιν	κράσεων
Dative	κράσει	κρασέοιν	κράσεσῐ(ν)
Accusative	κρᾶσῐν	κράσει	κράσεις
Vocative	κρᾶσῐ	κράσει	κράσεις

Third declension of κρᾶσῐς, κράσιος (Ionic, Epic)

Case / #	Singular	Dual	Plural
Nominative	κρᾶσῐς	κράσιε	κράσιες
Genitive	κράσιος	κρασίοιν	κρασίων
Dative	κράσῑ, κράσει	κρασίοιν	κράσῐσῐ(ν), κρασίεσῐ(ν), κράσεσῐ(ν)
Accusative	κρᾶσῐν	κράσιε	κράσῑς, κράσιᾰς
Vocative	κρᾶσῐ	κράσιε	κράσιες

References

• LSJ