νεκρός
Definition from Wiktionary, a free dictionary
Contents |
[edit] Ancient Greek
[edit] Etymology
From νέκυς (nékus), “‘a dead body’”)
[edit] Pronunciation
- (Classical): IPA: [nekrós]
- (Koine): IPA: [nɛkrˈo̞s]
- (Byzantine): IPA: [nekrˈos]
[edit] Adjective
νεκρός m., νεκρά f., νεκρόν n.; first/second declension; (nekros)
[edit] Inflection
| Number | Singular | Dual | Plural | |||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case \ Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |||
| Nominative | νεκρός | νεκρά | νεκρόν | νεκρώ | νεκρά | νεκρώ | νεκροί | νεκραί | νεκρά | |||
| Genitive | νεκροῦ | νεκρᾶς | νεκροῦ | νεκροῖν | νεκραῖν | νεκροῖν | νεκρῶν | νεκρῶν | νεκρῶν | |||
| Dative | νεκρῷ | νεκρᾷ | νεκρῷ | νεκροῖν | νεκραῖν | νεκροῖν | νεκροῖς | νεκραῖς | νεκροῖς | |||
| Accusative | νεκρόν | νεκράν | νεκρόν | νεκρώ | νεκρά | νεκρώ | νεκρούς | νεκράς | νεκρά | |||
| Vocative | νεκρέ | νεκρά | νεκρόν | νεκρώ | νεκρά | νεκρώ | νεκροί | νεκραί | νεκρά | |||
[edit] Noun
νεκρός (genitive νεκροῦ) m, second declension; (nekros)
- a dead body, corpse
- one who is dead (in plural: the dead)
- dying person
[edit] Inflection
Second declension of νεκρός, νεκροῦ
[edit] References
Strong’s concordance number: G3498
[edit] Greek
[edit] Adjective
νεκρός (nekrós) m., nominative, sg.
[edit] Noun
νεκρός m. (nekrós) (plural νεκροί (nekroi))
