πίθηκος

Ancient Greek

Alternative forms

• πίθακος (Doric)

Pronunciation

• (Classical): IPA: [pítʰɛːkos]
• (Koine): IPA: [pˈitʰeːko̞s]
• (Byzantine): IPA: [pˈiθikos]

Noun

πίθηκος (genitive πιθήκου) m, second declension; (pithēkos)

1. ape, monkey
2. trickster
3. dwarf

Inflection

Second declension of πίθηκος, πῐθήκου

Case / #	Singular	Dual	Plural
Nominative	ὁ πίθηκος	τώ πῐθήκω	οἱ πίθηκοι
Genitive	τοῦ πῐθήκου	τοῖν πῐθήκοιν	τῶν πῐθήκων
Dative	τῷ πῐθήκῳ	τοῖν πῐθήκοιν	τοῖς πῐθήκοις
Accusative	τόν πίθηκον	τώ πῐθήκω	τούς πῐθήκους
Vocative	πίθηκε	πῐθήκω	πίθηκοι

Derived terms

• πιθηκοειδής

Descendants

• English: pithec-

References

• LSJ
• BDAG

---

Greek

Etymology

From Ancient Greek πίθηκος.

Noun

πίθηκος (píthikos) m.,   plural πίθηκοι

1. ape, monkey
2. an uncivilised person

Declension

declension of πίθηκος

	singular (ενικός)	plural (πληθυντικός)
nominative (ονομαστική)	ο πίθηκος	οι πίθηκοι
genitive (γενική)	του πίθηκου / πιθήκου	των πίθηκων / πιθήκων
accusative (αιτιατική)	τον πίθηκο	τους πίθηκους / πιθήκους
vocative (κλητική)	πίθηκε	πίθηκοι