πτερόν

Ancient Greek

Etymology

From πέτομαι (petomai, “I fly”)

Pronunciation

• (Classical): IPA: [pterón]
• (Koine): IPA: [ptɛrˈo̞n]
• (Byzantine): IPA: [pterˈon]

Noun

πτερόν (genitive πτεροῦ) n, second declension; (pteron)

1. feather
2. wing
3. Any winged creature
4. Any wing-like object

Usage notes

Usually plural

Inflection

Second declension of πτερόν, πτεροῦ

Case / #	Singular	Dual	Plural
Nominative	τό πτερόν	τώ πτερώ	τά πτερά
Genitive	τοῦ πτεροῦ	τοῖν πτεροῖν	τῶν πτερῶν
Dative	τῷ πτερῷ	τοῖν πτεροῖν	τοῖς πτεροῖς
Accusative	τό πτερόν	τώ πτερώ	τά πτερά
Vocative	πτερόν	πτερώ	πτερά

References

• LSJ