σπόνδυλος
Definition from Wiktionary, the free dictionary
Contents |
Ancient Greek [edit]
Pronunciation [edit]
- (5th BC Attic): IPA: /spóndylos/
- (1st BC Egyptian): IPA: /spóndylos/
- (4th AD Koine): IPA: /spóndylos/
- (10th AD Byzantine): IPA: /spóndylos/
- (15th AD Constantinopolitan): IPA: /spó̃dilos/
Noun [edit]
σπόνδυλος (genitive σπονδύλου) m, second declension; (spondulos)
- Alternative spelling of σφόνδυλος.
Inflection [edit]
| Case / # | Singular | Dual | Plural |
|---|---|---|---|
| Nominative | σπόνδυλος | σπονδύλω | σπόνδυλοι |
| Genitive | σπονδύλου | σπονδύλοιν | σπονδύλων |
| Dative | σπονδύλῳ | σπονδύλοιν | σπονδύλοις |
| Accusative | σπόνδυλον | σπονδύλω | σπονδύλους |
| Vocative | σπόνδυλε | σπονδύλω | σπόνδυλοι |
Greek [edit]
Noun [edit]
σπόνδυλος (spóndylos) m, plural σπόνδυλοι
Declension [edit]
declension of σπόνδυλος
| singular (ενικός) | plural (πληθυντικός) | |
|---|---|---|
| nominative (ονομαστική) | σπόνδυλος | σπόνδυλοι |
| genitive (γενική) | σπονδύλου | σπονδύλων |
| accusative (αιτιατική) | σπόνδυλο | σπονδύλους |
| vocative (κλητική) | σπόνδυλε | σπόνδυλοι |
Related terms [edit]
- σπονδυλική στήλη (spondylikí stíli) f (spine)
