Վահագն

Armenian

Etymology

From Old Armenian Վահագն (Vahagn); see below.

Pronunciation

• (Eastern Armenian) IPA: [vɑˈhɑɡən]
• (Western Armenian) IPA: [vɑˈhɑkʰən]

Proper noun

Վահագն • (Vahagn)

1. (Armenian mythology) Vahagn

   Վահագն վիշապաքաղ (Vahagn višapakʿał) — Vahagn the Dragonslayer

2. A male given name, Vahagn.

Declension

i-type, animate (Eastern Armenian)

	singular (uncountable)
nominative	Վահագն (Vahagn)
nominative definite	Վահագնը/Վահագնն (Vahagnə/Vahagnn)
dative	Վահագնի (Vahagni)
dative definite	Վահագնին (Vahagnin)
ablative	Վահագնից (Vahagnicʿ)
instrumental	Վահագնով (Vahagnov)
locative	— (—)

possessive forms, (Eastern Armenian)

	1st person possession (my)
	singular (uncountable)
nominative	Վահագնս (Vahagns)
dative	Վահագնիս (Vahagnis)
ablative	Վահագնիցս (Vahagnicʿs)
instrumental	Վահագնովս (Vahagnovs)
locative	- (-)
	2nd person possession (your)
	singular (uncountable)
nominative	Վահագնդ (Vahagnd)
dative	Վահագնիդ (Vahagnid)
ablative	Վահագնիցդ (Vahagnicʿd)
instrumental	Վահագնովդ (Vahagnovd)
locative	- (-)

Derived terms

• (diminutives) Վահագ (Vahag), Վահագնիկ (Vahagnik)

Related terms

Վահրամ (Vahram)

Վռամ (Vṙam)

վահան (vahan)

External links

• Վահագն on the Armenian Wikipedia.hy.Wikipedia
• Search “Վահագն” in the Eastern Armenian National Corpus.

---

Old Armenian

Etymology

From earlier *Վարհագն (Varhagn), from Parthian *Varhraγn; ultimately from Avestan 𐬬𐬆𐬭𐬆𐬚𐬭𐬀𐬖𐬥𐬀 (Vərəθraγna, “Verethragna”, literally “smiting of resistance, breaking of defence; victory”). Related to Avestan 𐬬𐬆𐬭𐬆𐬚𐬭𐬀 (vərəθra, “shield, obstacle, defensive power”) and Sanskrit वृत्र (vṛtrá, “Vṛtra; defense; coverer”), all ultimately stemming from Proto-Indo-Iranian *Hurtra- (“cover”).

Cognate with Middle Persian 𐭥𐭫𐭧𐭫𐭠𐭭 (Wahrām, “war god, god of victory”), Persian بهرام (Bahrām), Bactrian ορλαγνο (“god of victory”), Sogdian  (vašagn) and Sanskrit वृत्रहन् (vṛtrá-hán, “smiter of vṛtra, i.e. smiting the cause of covering/hiding”). Related to Վահրամ (Vahram), Վռամ (Vṙam) and վահան (vahan, “shield”).

Proper noun

Վահագն • (Vahagn)  (singular genitive Վահագնի)

1. (Armenian mythology) Vahagn
   • 5th century AD (disputed), Moses of Chorene, History of the Armenians, ch. 85-87 (Birth of Vahagn)

     Երկնէր երկին, երկնէր երկիր, երկնէր եւ ծովն ծիրանի.

     երկն ի ծովուն ունէր եւ զկարմրիկն եղեգնիկ.

     ընդ եղեգան փող ծուխ ելանէր, ընդ եղեգան փող բոց ելանէր.

     եւ ի բոցոյն վազէր խարտեաշ պատանեկիկ. նա հուր հեր ունէր,

     ապա թէ բոց ունէր մօրուս, եւ աչկունքն էին արեգակունք

     Erknēr erkin, erknēr erkir, erknēr ew covn cirani.

     erkn i covun unēr ew zkarmrikn ełegnik.

     ənd ełegan pʿoł cux elanēr, ənd ełegan pʿoł bocʿ elanēr.

     ew i bocʿoyn vazēr xarteaš patanekik. na hur her unēr,

     apa tʿē bocʿ unēr mōrus, ew ačʿkunkʿn ēin aregakunkʿ

     Parturient heaven, parturient earth, parturient also the crimson sea.

     In its labours lay in the sea also the carmine reed.

     Smoke rose from the reed, a flame rose from the reed.

     And from the flame, a red haired boy escaped. Hair he had of fire,

     also a beard he had of flame(s), and his eyes were suns.

2. (astronomy) constellation Orion
3. (Greek mythology) Heracles
4. (Greek mythology) Apollo

Declension

i-type

	singular (uncountable)
nominative	Վահագն (Vahagn)
genitive	Վահագնի (Vahagni)
dative	Վահագնի (Vahagni)
accusative	Վահագն (Vahagn)
accusative definite	զՎահագն (zVahagn)
ablative	ի Վահագնէ (i Vahagnē)
instrumental	Վահագնիւ (Vahagniw)
locative	ի Վահագնի (i Vahagni)

Descendants

• Armenian: Վահագն

See also

• վիշապ (višap)

References

• “Վահագն” in Hračʿya Ačaṙyan (1942–1962), Hayocʿ anjnanunneri baṙaran (Yerevan: Yerevan State University)