ազն

Old Armenian

Etymology

The origin is uncertain.

Noun

ազն • (azn)  (singular genitive ազին, plural genitive ազանց, plural ազինք)

1. nation, people, generation; race

Declension

n-type

	singular		plural
nominative	ազն (azn)		ազինք (azinkʿ)
genitive	ազին (azin)		ազանց (azancʿ)
dative	ազին (azin)		ազանց (azancʿ)
accusative	ազն (azn)		ազինս (azins)
accusative definite	զազն (zazn)		զազինս (zazins)
ablative	յազնէ (yaznē)		յազանց (yazancʿ)
instrumental	ազամբ (azamb)		ազամբք (azambkʿ)
locative	յազին (yazin)		յազինս (yazins)
In classical times the word was usually used in plural.

Derived terms

ազատազնեայ ազնակից ազնիորդի ազնիւ ազնուաբար ազնուագոյն ազնուագործ ազնուագութ ազնուազգութիւն ազնուական ազնուականագոյն ազնուականութիւն ազնուակերպ ազնուանամ ազնուապաշտօն ազնուապէս ազնուատոհմ ազնուատունկ ազնուարար ազնուացուցանեմ ազնուութիւն այլազն այլազնեայ անազնուականութիւն արքազունք արքայազն արքայազուն

բազմազն դժոխազնեայ դիցազնական դիւցազեան դիւցազն դիւցազնաբար դիւցազնական դիւցազնային դիւցազնացեալ դիւցազնեալ դիւցազնեայ դիւցազնութիւն երկազն երկազնի թագազն թագաւորազն թագաւորազուն իշխանազն իսմայէլազն ծառայազունք համազն համազուն համայնազնեան հայազն հայկազեանք հայկազն հայկազնեայ

հայկազնեան հայկազնի հայկազուն հեծելազն հոմազն հսկազն հսկայազն հսկայազուն ճենազն ճենազնեայ ճենազնի մերազնացեալ մերազնեայ նախարարազն չազնուութիւն պայազն պարթեւազն սկայազն սկայազուն վեհազն վիշապազունք քաջազնեայ քաջազուն քոազն քոյազն օտարազն

Descendants

• Georgian: აზნი (azni), აზნაური (aznauri)

References

• “ազն” in Mathias Bedrossian (1879), New Dictionary Armenian-English (Venice: S. Lazarus Armenian Academy)
• “ազն” in G. Awetikʿean, X. Siwrmēlean, M. Awgerean (1836–37), Nor baṙgirkʿ haykazean lezui (Venice: S. Lazarus Armenian Academy)
• “ազն” in Hračʿeay Ačaṙean (1926–35), Hayerēn armatakan baṙaran (Yerevan: Yerevan State University), 2nd ed., 1971–79