երկին

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Old Armenian[edit]

Etymology[edit]

The origin is uncertain.

Noun[edit]

երկին (erkin

  1. sky, heavens, firmament; paradise, dwelling of the blessed; air, ether
    ջինջ երկինքǰinǰ erkinkʿ ― clear sky
    պարզ երկինքparz erkinkʿ ― serene sky
    անամպ երկինքanamp erkinkʿ ― cloudless sky
    ամպամած երկինքampamac erkinkʿ ― cloudy sky
    ելանել յերկինսelanel yerkins ― to ascend up into heaven
    յերկինս ամբառնալyerkins ambaṙnal ― to raise to the skies
    կապուտակ երկինkaputak erkin ― the blue sky
    կամար երկնիցkamar erknicʿ ― the arch or vault of heaven
    հուր, շանթ երկնիցhur, šantʿ erknicʿ ― the bolts of heaven
    ցասումն երկնիցcʿasumn erknicʿ ― the wrath of heaven
    երկինք եւ երկիրerkinkʿ ew erkir ― heaven and earth
    երկի՛նք, արդա՛ր երկինքerkínkʿ, ardár erkinkʿ ― heavens! good heavens!
    հրեղէն երկինhrełēn erkin ― the Empyrean

Declension[edit]

Usage notes[edit]

The word was usually used in plural: երկինք (erkinkʿ).

Derived terms[edit]

Descendants[edit]

References[edit]

  • երկին in Mathias Bedrossian (1879), New Dictionary Armenian–English, Venice: S. Lazarus Armenian Academy
  • երկին in Gabriēl Awetikʿean, Xačʿatur Siwrmēlean, Mkrtičʿ Awgerean (1836–37), Nor baṙgirkʿ haykazean lezui [New Dictionary of the Armenian Language], in 2 vols, Venice: S. Lazarus Armenian Academy
  • երկին in Hračʿeay Ačaṙean (1971–79), Hayerēn armatakan baṙaran [Dictionary of Armenian Root Words], in 4 vols (second edition), Yerevan: Yerevan State University