האַלטן
Definition from Wiktionary, the free dictionary
Contents |
Yiddish [edit]
Etymology [edit]
Old High German haltan, from Proto-Germanic *haldaną. Compare German halten. Cognate with English hold, Old Saxon haldan.
Verb [edit]
האַלטן (haltn)
- (transitive) to hold
- (intransitive) to stop
Conjugation [edit]
conjugation of האַלטן
| infinitive | האַלטן (haltn) |
||||
|---|---|---|---|---|---|
| present participle | האַלטנדיק (haltndik) |
||||
| past participle | געהאַלטן (gehaltn) |
||||
| auxiliary | האָבן (hobn) |
||||
| present | past | ||||
| present | איך האַלט (ikh halt) |
מיר האַלטן (mir haltn) |
past | איך האָב געהאַלטן (ikh hob gehaltn) |
מיר האָבן געהאַלטן (mir hobn gehaltn) |
| דו האַלטסט (du haltst) |
איר האַלט (ir halt) |
דו האָסט געהאַלטן (du host gehaltn) |
איר האָט געהאַלטן (ir hot gehaltn) |
||
| ער האַלט (er halt) |
זיי האַלטן (zey haltn) |
ער האָט געהאַלטן (er hot gehaltn) |
זיי האָבן געהאַלטן (zey hobn gehaltn) |
||
| imperative | האַלט (halt) (דו) |
האַלט (halt) (איר) |
|||
