بلند کردن

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Persian[edit]

Verb[edit]

بلند کردن (boland kardan)

  1. to raise
    دشمن دانا بلندت می‌کند. بر زمینت می‌زند نادان دوست.
    Došşman-e dânâ bolandat mi-konad. Bar zaminat mi-zanad nâdân-e dust.
    The wise enemy lifts you up. The ignorant friend casts you down.

Conjugation[edit]