अर्भ
Definition from Wiktionary, the free dictionary
Contents |
Sanskrit [edit]
Etymology [edit]
From Proto-Indo-Iranian *Harbʰa-, from Proto-Indo-European *Hórbʰo-. Cognate with Latin orbus (“orphaned”), Ancient Greek ὀρφανός (orphanos, “orphaned”), Old Armenian որբ (orb, “orphan”).
Adjective [edit]
अर्भ (árbha)
Declension [edit]
Masculine a-stem declension of अर्भ
| Singular | Dual | Plural | |
|---|---|---|---|
| Nominative | अर्भः (árbhaḥ) | अर्भौ (árbhau) | अर्भाः (árbhāḥ) |
| Vocative | अर्भ (árbha) | अर्भौ (árbhau) | अर्भाः (árbhāḥ) |
| Accusative | अर्भम् (árbham) | अर्भौ (árbhau) | अर्भान् (árbhān) |
| Instrumental | अर्भेन (árbhena) | अर्भाभ्याम् (árbhābhyām) | अर्भैः (árbhaiḥ) |
| Dative | अर्भाय (árbhāya) | अर्भाभ्याम् (árbhābhyām) | अर्भेभ्यः (árbhebhyaḥ) |
| Ablative | अर्भात् (árbhāt) | अर्भाभ्याम् (árbhābhyām) | अर्भेभ्यः (árbhebhyaḥ) |
| Genitive | अर्भस्य (árbhasya) | अर्भयोः (árbhayoḥ) | अर्भानाम् (árbhānām) |
| Locative | अर्भे (árbhe) | अर्भयोः (árbhayoḥ) | अर्भेषु (árbheṣu) |
Feminine ā-stem declension of अर्भ
| Singular | Dual | Plural | |
|---|---|---|---|
| Nominative | अर्भा (árbhā) | अर्भे (árbhe) | अर्भाः (árbhāḥ) |
| Vocative | अर्भे (árbhe) | अर्भे (árbhe) | अर्भाः (árbhāḥ) |
| Accusative | अर्भाम् (árbhām) | अर्भे (árbhe) | अर्भाः (árbhāḥ) |
| Instrumental | अर्भया (árbhayā) | अर्भाभ्याम् (árbhābhyām) | अर्भाभिः (árbhābhiḥ) |
| Dative | अर्भायै (árbhāyai) | अर्भाभ्याम् (árbhābhyām) | अर्भाभ्यः (árbhābhyaḥ) |
| Ablative | अर्भायाः (árbhāyāḥ) | अर्भाभ्याम् (árbhābhyām) | अर्भाभ्यः (árbhābhyaḥ) |
| Genitive | अर्भायाः (árbhāyāḥ) | अर्भयोः (árbhayoḥ) | अर्भानाम् (árbhānām) |
| Locative | अर्भायाम् (árbhāyām) | अर्भयोः (árbhayoḥ) | अर्भासु (árbhāsu) |
Neuter a-stem declension of अर्भ
| Singular | Dual | Plural | |
|---|---|---|---|
| Nominative | अर्भम् (árbham) | अर्भे (árbhe) | अर्भानि (árbhāni) |
| Vocative | अर्भ (árbha) | अर्भे (árbhe) | अर्भानि (árbhāni) |
| Accusative | अर्भम् (árbham) | अर्भे (árbhe) | अर्भानि (árbhāni) |
| Instrumental | अर्भेन (árbhena) | अर्भाभ्याम् (árbhābhyām) | अर्भैः (árbhaiḥ) |
| Dative | अर्भाय (árbhāya) | अर्भाभ्याम् (árbhābhyām) | अर्भेभ्यः (árbhebhyaḥ) |
| Ablative | अर्भात् (árbhāt) | अर्भाभ्याम् (árbhābhyām) | अर्भेभ्यः (árbhebhyaḥ) |
| Genitive | अर्भस्य (árbhasya) | अर्भयोः (árbhayoḥ) | अर्भानाम् (árbhānām) |
| Locative | अर्भे (árbhe) | अर्भयोः (árbhayoḥ) | अर्भेषु (árbheṣu) |
Noun [edit]
अर्भ (arbhá) m
Declension [edit]
Masculine a-stem declension of अर्भ
| Singular | Dual | Plural | |
|---|---|---|---|
| Nominative | अर्भः (arbhaḥ) | अर्भौ (arbhau) | अर्भाः (arbhāḥ) |
| Vocative | अर्भ (arbha) | अर्भौ (arbhau) | अर्भाः (arbhāḥ) |
| Accusative | अर्भम् (arbham) | अर्भौ (arbhau) | अर्भान् (arbhān) |
| Instrumental | अर्भेन (arbhena) | अर्भाभ्याम् (arbhābhyām) | अर्भैः (arbhaiḥ) |
| Dative | अर्भाय (arbhāya) | अर्भाभ्याम् (arbhābhyām) | अर्भेभ्यः (arbhebhyaḥ) |
| Ablative | अर्भात् (arbhāt) | अर्भाभ्याम् (arbhābhyām) | अर्भेभ्यः (arbhebhyaḥ) |
| Genitive | अर्भस्य (arbhasya) | अर्भयोः (arbhayoḥ) | अर्भानाम् (arbhānām) |
| Locative | अर्भे (arbhe) | अर्भयोः (arbhayoḥ) | अर्भेषु (arbheṣu) |
