जामित्र
Definition from Wiktionary, the free dictionary
Contents |
Sanskrit [edit]
Etymology [edit]
From Ancient Greek διάμετρον (diametron).
Noun [edit]
जामित्र (jāmitra) n
Declension [edit]
Neuter a-stem declension of जामित्र
| Singular | Dual | Plural | |
|---|---|---|---|
| Nominative | जामित्रम् (jāmitram) | जामित्रे (jāmitre) | जामित्रानि (jāmitrāni) |
| Vocative | जामित्र (jāmitra) | जामित्रे (jāmitre) | जामित्रानि (jāmitrāni) |
| Accusative | जामित्रम् (jāmitram) | जामित्रे (jāmitre) | जामित्रानि (jāmitrāni) |
| Instrumental | जामित्रेन (jāmitrena) | जामित्राभ्याम् (jāmitrābhyām) | जामित्रैः (jāmitraiḥ) |
| Dative | जामित्राय (jāmitrāya) | जामित्राभ्याम् (jāmitrābhyām) | जामित्रेभ्यः (jāmitrebhyaḥ) |
| Ablative | जामित्रात् (jāmitrāt) | जामित्राभ्याम् (jāmitrābhyām) | जामित्रेभ्यः (jāmitrebhyaḥ) |
| Genitive | जामित्रस्य (jāmitrasya) | जामित्रयोः (jāmitrayoḥ) | जामित्रानाम् (jāmitrānām) |
| Locative | जामित्रे (jāmitre) | जामित्रयोः (jāmitrayoḥ) | जामित्रेषु (jāmitreṣu) |
References [edit]
- Sir Monier Monier-Williams, A Sanskrit-English dictionary etymologically and philologically arranged with special reference to cognate Indo-European languages, Oxford: Clarendon Press, 1898, page 0419
