प्रहसन
Definition from Wiktionary, the free dictionary
Contents |
Sanskrit [edit]
Noun [edit]
प्रहसन (prahasana) n
- laughter, amusement, mockery (Uttara., Hit.)
- (rhetoric) satire, sarcasm
- (comedy) farcical comedy (Daśar., Sāh., etc.)
Declension [edit]
Neuter a-stem declension of प्रहसन
| Singular | Dual | Plural | |
|---|---|---|---|
| Nominative | प्रहसनम् (prahasanam) | प्रहसने (prahasane) | प्रहसनानि (prahasanāni) |
| Vocative | प्रहसन (prahasana) | प्रहसने (prahasane) | प्रहसनानि (prahasanāni) |
| Accusative | प्रहसनम् (prahasanam) | प्रहसने (prahasane) | प्रहसनानि (prahasanāni) |
| Instrumental | प्रहसनेन (prahasanena) | प्रहसनाभ्याम् (prahasanābhyām) | प्रहसनैः (prahasanaiḥ) |
| Dative | प्रहसनाय (prahasanāya) | प्रहसनाभ्याम् (prahasanābhyām) | प्रहसनेभ्यः (prahasanebhyaḥ) |
| Ablative | प्रहसनात् (prahasanāt) | प्रहसनाभ्याम् (prahasanābhyām) | प्रहसनेभ्यः (prahasanebhyaḥ) |
| Genitive | प्रहसनस्य (prahasanasya) | प्रहसनयोः (prahasanayoḥ) | प्रहसनानाम् (prahasanānām) |
| Locative | प्रहसने (prahasane) | प्रहसनयोः (prahasanayoḥ) | प्रहसनेषु (prahasaneṣu) |
References [edit]
- Sir Monier Monier-Williams, A Sanskrit-English dictionary etymologically and philologically arranged with special reference to cognate Indo-European languages, Oxford: Clarendon Press, 1898, page 0700