समवाय
Definition from Wiktionary, the free dictionary
Contents |
Sanskrit[edit]
Noun[edit]
समवाय (samavāya) m
- coming together, contact, congress, crowd (GṛS., Gaut., Mn.)
- conjunction of heavenly bodies (MBh., VarBṛS.)
- collision (ŚrS., Gaut., Sarvad.)
- perpetual union, logically inseparable relationship (Kap., Jaim., IW.)
- duration (MBh.)
Declension[edit]
Masculine a-stem declension of समवाय
| Singular | Dual | Plural | |
|---|---|---|---|
| Nominative | समवायः (samavāyaḥ) | समवायौ (samavāyau) | समवायाः (samavāyāḥ) |
| Vocative | समवाय (samavāya) | समवायौ (samavāyau) | समवायाः (samavāyāḥ) |
| Accusative | समवायम् (samavāyam) | समवायौ (samavāyau) | समवायान् (samavāyān) |
| Instrumental | समवायेन (samavāyena) | समवायाभ्याम् (samavāyābhyām) | समवायैः (samavāyaiḥ) |
| Dative | समवायाय (samavāyāya) | समवायाभ्याम् (samavāyābhyām) | समवायेभ्यः (samavāyebhyaḥ) |
| Ablative | समवायात् (samavāyāt) | समवायाभ्याम् (samavāyābhyām) | समवायेभ्यः (samavāyebhyaḥ) |
| Genitive | समवायस्य (samavāyasya) | समवाययोः (samavāyayoḥ) | समवायानाम् (samavāyānām) |
| Locative | समवाये (samavāye) | समवाययोः (samavāyayoḥ) | समवायेषु (samavāyeṣu) |
References[edit]
- Sir Monier Monier-Williams, A Sanskrit-English dictionary etymologically and philologically arranged with special reference to cognate Indo-European languages, Oxford: Clarendon Press, 1898, page 1157
