ἀγαθός
Definition from Wiktionary, the free dictionary
See also αγαθός
Contents |
Ancient Greek[edit]
Alternative forms[edit]
Etymology[edit]
Uncertain. Compare Old English gōd (English good) and Russian годный (gódnyj, “useful”).
Pronunciation[edit]
- (5th BC Attic): IPA: /aɡatʰós/
- (1st BC Egyptian): IPA: /aɣatʰós/
- (4th AD Koine): IPA: /aɣaθós/
- (10th AD Byzantine): IPA: /aɣaθós/
- (15th AD Constantinopolitan): IPA: /aɣaθós/
Adjective[edit]
ἀγαθός m, ἀγαθή f, ἀγαθόν n; first/second declension; (agathos)
Inflection[edit]
| Number | Singular | Dual | Plural | |||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case \ Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |||
| Nominative | ἀγαθός | ἀγαθή | ἀγαθόν | ἀγαθώ | ἀγαθά | ἀγαθώ | ἀγαθοί | ἀγαθαί | ἀγαθά | |||
| Genitive | ἀγαθοῦ | ἀγαθῆς | ἀγαθοῦ | ἀγαθοῖν | ἀγαθαῖν | ἀγαθοῖν | ἀγαθῶν | ἀγαθῶν | ἀγαθῶν | |||
| Dative | ἀγαθῷ | ἀγαθῇ | ἀγαθῷ | ἀγαθοῖν | ἀγαθαῖν | ἀγαθοῖν | ἀγαθοῖς | ἀγαθαῖς | ἀγαθοῖς | |||
| Accusative | ἀγαθόν | ἀγαθήν | ἀγαθόν | ἀγαθώ | ἀγαθά | ἀγαθώ | ἀγαθούς | ἀγαθάς | ἀγαθά | |||
| Vocative | ἀγαθέ | ἀγαθή | ἀγαθόν | ἀγαθώ | ἀγαθά | ἀγαθώ | ἀγαθοί | ἀγαθαί | ἀγαθά | |||
Descendants[edit]
References[edit]
- LSJ
- BDAG
- Robert S. P. Beekes (2009) Etymological Dictionary of Greek (Brill Academic Publishers)
- Strong’s concordance number: G18