ἀρχιτέκτων
Definition from Wiktionary, the free dictionary
Contents |
[edit] Ancient Greek
[edit] Etymology
From ἀρχι- "chief" and τέκτων "builder"
[edit] Pronunciation
- (Classical): IPA: [arkʰitéktɔːn]
- (Koine): IPA: [arcʰitˈɛkto̞ːn]
- (Byzantine): IPA: [arçitˈekton]
[edit] Noun
ἀρχιτέκτων (genitive ἀρχιτέκτονος) m, third declension; (arkhitektōn)
- chief constructor, master builder, architect
[edit] Inflection
Third declension of ἀρχιτέκτων, ἀρχιτέκτονος
| Case / # | Singular | Dual | Plural |
|---|---|---|---|
| Nominative | ὁ ἀρχιτέκτων | τώ ἀρχιτέκτονε | οἱ ἀρχιτέκτονες |
| Genitive | τοῦ ἀρχιτέκτονος | τοῖν ἀρχιτέκτονοιν | τῶν ἀρχιτέκτονων |
| Dative | τῷ ἀρχιτέκτονῐ | τοῖν ἀρχιτέκτονοιν | τοῖς ἀρχιτέκτουσῐ(ν) |
| Accusative | τόν ἀρχιτέκτονᾰ | τώ ἀρχιτέκτονε | τούς ἀρχιτέκτονᾰς |
| Vocative | ἀρχιτέκτων | ἀρχιτέκτονε | ἀρχιτέκτονες |
[edit] Descendants
- English: architect
[edit] References
Strong’s concordance number: G753
