ἰδιοσυγκρασία

Ancient Greek

Alternative forms

• ἰδιοσυγκρισία

Etymology

From ἴδιος (“peculiar”) + σύν (“with”) + κρᾶσις (“mixture”)

Pronunciation

• (Classical): IPA: [idiosʉŋkrasíaː]
• (Koine): IPA: [idio̞syŋkrasˈiaː]
• (Byzantine): IPA: [iðiosyŋkrasˈia]

Noun

ἰδιοσυγκρασία (genitive ἰδιοσυγκρασίας) f, first declension; (idiosunkrasia)

1. peculiar temperament or habit, idiosyncrasy

Inflection

First declension of ἰδιοσυγκρασίᾱ, ἰδιοσυγκρασίᾱς

Case / #	Singular	Dual	Plural
Nominative	ἰδιοσυγκρασίᾱ	ἰδιοσυγκρασίᾱ	ἰδιοσυγκρασίαι
Genitive	ἰδιοσυγκρασίᾱς	ἰδιοσυγκρασίαιν	ἰδιοσυγκρασιῶν
Dative	ἰδιοσυγκρασίᾳ	ἰδιοσυγκρασίαιν	ἰδιοσυγκρασίαις
Accusative	ἰδιοσυγκρασίᾱν	ἰδιοσυγκρασίᾱ	ἰδιοσυγκρασίᾱς
Vocative	ἰδιοσυγκρασίᾱ	ἰδιοσυγκρασίᾱ	ἰδιοσυγκρασίαι

References

• LSJ