ἰδιοσυγκρασία

Ancient Greek

Alternative forms

• ἰδιοσυγκρισία

Etymology

From ἴδιος (idios, “peculiar”) + σύν (sun, “with”) + κρᾶσις (krasis, “mixture”).

Pronunciation

• (5th BC Attic): IPA: /idi.osyŋkrasí.a͜a/

• (1st BC Egyptian): IPA: /idiosyŋkrasíaː/

• (4th AD Koine): IPA: /iðiosyŋkrasía/

• (10th AD Byzantine): IPA: /iðiosyŋkrasía/

• (15th AD Constantinopolitan): IPA: /iðiosĩɡɾasía/

Noun

ἰδιοσυγκρασία (genitive ἰδιοσυγκρασίας) f, first declension; (idiosunkrasiā)

1. peculiar temperament or habit, idiosyncrasy

Inflection

First declension of ἰδιοσυγκρασίᾱ, ἰδιοσυγκρασίᾱς

Case / #	Singular	Dual	Plural
Nominative	ἰδιοσυγκρασίᾱ	ἰδιοσυγκρασίᾱ	ἰδιοσυγκρασίαι
Genitive	ἰδιοσυγκρασίᾱς	ἰδιοσυγκρασίαιν	ἰδιοσυγκρασιῶν
Dative	ἰδιοσυγκρασίᾳ	ἰδιοσυγκρασίαιν	ἰδιοσυγκρασίαις
Accusative	ἰδιοσυγκρασίᾱν	ἰδιοσυγκρασίᾱ	ἰδιοσυγκρασίᾱς
Vocative	ἰδιοσυγκρασίᾱ	ἰδιοσυγκρασίᾱ	ἰδιοσυγκρασίαι

References

• LSJ