abdicendus
Definition from Wiktionary, the free dictionary
Contents |
Latin [edit]
Etymology [edit]
Future passive participle of abdīcō
Participle [edit]
abdīcendus m (feminine abdīcenda, neuter abdīcendum); first/second declension
- which is to be disapproved
Inflection [edit]
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case \ Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | abdīcendus | abdīcenda | abdīcendum | abdīcendī | abdīcendae | abdīcenda | |
| genitive | abdīcendī | abdīcendae | abdīcendī | abdīcendōrum | abdīcendārum | abdīcendōrum | |
| dative | abdīcendō | abdīcendae | abdīcendō | abdīcendīs | abdīcendīs | abdīcendīs | |
| accusative | abdīcendum | abdīcendam | abdīcendum | abdīcendōs | abdīcendās | abdīcenda | |
| ablative | abdīcendō | abdīcendā | abdīcendō | abdīcendīs | abdīcendīs | abdīcendīs | |
| vocative | abdīcende | abdīcenda | abdīcendum | abdīcendī | abdīcendae | abdīcenda | |