bedrieglijk

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Dutch[edit]

Pronunciation[edit]

Adjective[edit]

bedrieglijk (comparative bedrieglijker, superlative bedrieglijkst)

  1. deceitful (regarding one's character)
  2. fraudulent (regarding one's practices)
  3. deceptive (regarding one's looks)
  4. fallacious

Declension[edit]

Inflection of bedrieglijk
uninflected bedrieglijk
inflected bedrieglijke
comparative bedrieglijker
positive comparative superlative
predicative/adverbial bedrieglijk bedrieglijker het bedrieglijkst
het bedrieglijkste
indefinite m./f. sing. bedrieglijke bedrieglijkere bedrieglijkste
n. sing. bedrieglijk bedrieglijker bedrieglijkste
plural bedrieglijke bedrieglijkere bedrieglijkste
definite bedrieglijke bedrieglijkere bedrieglijkste
partitive bedrieglijks bedrieglijkers