cweþan
Definition from Wiktionary, a free dictionary
Contents |
[edit] Old English
[edit] Etymology
From Proto-Germanic *kwiđan. Cognate with Old Frisian qwetha, Old Saxon queþan, Old High German quedan, Old Norse kveða, Gothic 𐌵𐌹𐌸𐌰𐌽.
[edit] Pronunciation
[edit] Verb
cweþan
[edit] Conjugation
| Class V strong | ||
|---|---|---|
| present | singular | plural |
| 1st person | cweþe | cweþaþ |
| 2nd person | cweþest, cwiþst | |
| 3rd person | cweþeþ, cwiþ | |
| subjunctive | cweþe | cweþen |
| preterite | singular | plural |
| 1st person | cwæþ | cwǣdon |
| 2nd person | cwǣde | |
| 3rd person | cwæþ | |
| subjunctive | cwǣde | cwǣden |
| imperative | singular | plural |
| cweþ | cweþaþ | |
| participle | present | past |
| cweþende | (ġe)cweden | |
[edit] Descendants
- English: quethe