erigere
Definition from Wiktionary, the free dictionary
Contents |
Italian [edit]
Etymology [edit]
From Latin erigere.
Verb [edit]
erigere (transitive)
Synonyms [edit]
Derived terms [edit]
Conjugation [edit]
Conjugation of erigere
| infinitive | erigere | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| auxiliary verb | avere | gerund | erigendo | |||
| present participle | erigente | past participle | eretto | |||
| person | singular | plural | ||||
| first | second | third | first | second | third | |
| indicative | io | tu | lui/lei | noi | voi | essi/esse |
| present | erigo | erigi | erige | erigiamo | erigete | erigono |
| imperfect | erigevo | erigevi | erigeva | erigevamo | erigevate | erigevano |
| past historic | eressi | erigesti | eresse | erigemmo | erigeste | eressero |
| future | erigerò | erigerai | erigerà | erigeremo | erigerete | erigeranno |
| conditional | io | tu | lui/lei | noi | voi | essi/esse |
| present | erigerei | erigeresti | erigerebbe | erigeremmo | erigereste | erigerebbero |
| subjunctive | che io | che tu | che lui/che lei | che noi | che voi | che essi/che esse |
| present | eriga | eriga | eriga | erigiamo | erigiate | erigano |
| imperfect | erigessi | erigessi | erigesse | erigessimo | erigeste | erigessero |
| imperative | - | tu | lui/lei | noi | voi | essi/esse |
| erigi | erigi | erigiamo | erigete | erigano | ||
Anagrams [edit]
Latin [edit]
Verb [edit]
ērigere
Norwegian [edit]
Etymology [edit]
From Latin erigere.
Verb [edit]
- To erect